១. អភិញ្ញាសុត្តំ

២៥៤. ‘‘ចត្តារោមេ, ភិក្ខវេ, ធម្មា. កតមេ ចត្តារោ? អត្ថិ, ភិក្ខវេ, ធម្មា អភិញ្ញា បរិញ្ញេយ្យា; អត្ថិ, ភិក្ខវេ, ធម្មា អភិញ្ញា បហាតព្ពា; អត្ថិ, ភិក្ខវេ, ធម្មា អភិញ្ញា ភាវេតព្ពា; អត្ថិ, ភិក្ខវេ, ធម្មា អភិញ្ញា សច្ឆិកាតព្ពា.

‘‘កតមេ ច, ភិក្ខវេ, ធម្មា អភិញ្ញា បរិញ្ញេយ្យា? បញ្ចុបាទានក្ខន្ធា [បញ្ចុបាទានក្ខន្ធាតិស្ស វចនីយំ (ក.)] – ឥមេ វុច្ចន្តិ, ភិក្ខវេ, ធម្មា អភិញ្ញា បរិញ្ញេយ្យា.

‘‘កតមេ ច, ភិក្ខវេ, ធម្មា អភិញ្ញា បហាតព្ពា? អវិជ្ជា ច ភវតណ្ហា ច – ឥមេ វុច្ចន្តិ, ភិក្ខវេ, ធម្មា អភិញ្ញា បហាតព្ពា.

‘‘កតមេ ច, ភិក្ខវេ, ធម្មា អភិញ្ញា ភាវេតព្ពា? សមថោ ច វិបស្សនា ច – ឥមេ វុច្ចន្តិ, ភិក្ខវេ, ធម្មា អភិញ្ញា ភាវេតព្ពា.

‘‘កតមេ ច, ភិក្ខវេ, ធម្មា អភិញ្ញា សច្ឆិកាតព្ពា? វិជ្ជា ច វិមុត្តិ ច – ឥមេ វុច្ចន្តិ, ភិក្ខវេ, ធម្មា អភិញ្ញា សច្ឆិកាតព្ពា. ឥមេ ខោ, ភិក្ខវេ, ចត្តារោ ធម្មា’’តិ. បឋមំ.