៣. បធានសុត្តំ

១៣. ‘‘ចត្តារិមានិ, ភិក្ខវេ, សម្មប្បធានានិ. កតមានិ ចត្តារិ? ឥធ, ភិក្ខវេ, ភិក្ខុ អនុប្បន្នានំ បាបកានំ អកុសលានំ ធម្មានំ អនុប្បាទាយ ឆន្ទំ ជនេតិ វាយមតិ វីរិយំ អារភតិ ចិត្តំ បគ្គណ្ហាតិ បទហតិ; ឧប្បន្នានំ បាបកានំ អកុសលានំ ធម្មានំ បហានាយ ឆន្ទំ ជនេតិ វាយមតិ វីរិយំ អារភតិ ចិត្តំ បគ្គណ្ហាតិ បទហតិ; អនុប្បន្នានំ កុសលានំ ធម្មានំ ឧប្បាទាយ ឆន្ទំ ជនេតិ វាយមតិ វីរិយំ អារភតិ ចិត្តំ បគ្គណ្ហាតិ បទហតិ; ឧប្បន្នានំ កុសលានំ ធម្មានំ ឋិតិយា អសម្មោសាយ ភិយ្យោភាវាយ វេបុល្លាយ ភាវនាយ បារិបូរិយា ឆន្ទំ ជនេតិ វាយមតិ វីរិយំ អារភតិ ចិត្តំ បគ្គណ្ហាតិ បទហតិ. ឥមានិ ខោ, ភិក្ខវេ, ចត្តារិ សម្មប្បធានានី’’តិ.

‘‘សម្មប្បធានា មារធេយ្យាភិភូតា,

តេ អសិតា ជាតិមរណភយស្ស បារគូ;

តេ តុសិតា ជេត្វា មារំ សវាហិនិំ [សវាហនំ (ស្យា. កំ. បី. ក.)] តេ អនេជា,

សព្ពំ នមុចិពលំ ឧបាតិវត្តា តេ សុខិតា’’តិ. តតិយំ;