៨. ទុតិយបច្ចោរោហណីសុត្តំ

១២០. ‘‘អរិយំ វោ, ភិក្ខវេ, បច្ចោរោហណិំ ទេសេស្សាមិ. តំ សុណាថ… កតមា ច, ភិក្ខវេ, អរិយា បច្ចោរោហណី? ឥធ, ភិក្ខវេ, អរិយសាវកោ ឥតិ បដិសញ្ចិក្ខតិ – ‘មិច្ឆាទិដ្ឋិយា ខោ បាបកោ វិបាកោ – ទិដ្ឋេ ចេវ ធម្មេ អភិសម្បរាយញ្ចា’តិ. សោ ឥតិ បដិសង្ខាយ មិច្ឆាទិដ្ឋិំ បជហតិ; មិច្ឆាទិដ្ឋិយា បច្ចោរោហតិ. មិច្ឆាសង្កប្បស្ស ខោ បាបកោ វិបាកោ… មិច្ឆាវាចាយ ខោ… មិច្ឆាកម្មន្តស្ស ខោ… មិច្ឆាអាជីវស្ស ខោ… មិច្ឆាវាយាមស្ស ខោ… មិច្ឆាសតិយា ខោ… មិច្ឆាសមាធិស្ស ខោ… មិច្ឆាញាណស្ស ខោ… មិច្ឆាវិមុត្តិយា ខោ បាបកោ វិបាកោ – ទិដ្ឋេ ចេវ ធម្មេ អភិសម្បរាយញ្ចាតិ. សោ ឥតិ បដិសង្ខាយ មិច្ឆាវិមុត្តិំ បជហតិ; មិច្ឆាវិមុត្តិយា បច្ចោរោហតិ. អយំ វុច្ចតិ, ភិក្ខវេ, អរិយា បច្ចោរោហណី’’តិ. អដ្ឋមំ.