੨੪੩. ਨਿਯਸ੍ਸਕਮ੍ਮਕਥਾ

੪੧੨. ਇਧ ਪਨ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਭਿਕ੍ਖੁ ਬਾਲੋ ਹੋਤਿ ਅਬ੍ਯਤ੍ਤੋ ਆਪਤ੍ਤਿਬਹੁਲੋ ਅਨਪਦਾਨੋ, ਗਿਹਿਸਂਸਟ੍ਠੋ ਵਿਹਰਤਿ ਅਨਨੁਲੋਮਿਕੇਹਿ ਗਿਹਿਸਂਸਗ੍ਗੇਹਿ. ਤਤ੍ਰ ਚੇ ਭਿਕ੍ਖੂਨਂ ਏਵਂ ਹੋਤਿ – ‘‘ਅਯਂ ਖੋ, ਆਵੁਸੋ, ਭਿਕ੍ਖੁ ਬਾਲੋ ਅਬ੍ਯਤ੍ਤੋ ਆਪਤ੍ਤਿਬਹੁਲੋ ਅਨਪਦਾਨੋ, ਗਿਹਿਸਂਸਟ੍ਠੋ ਵਿਹਰਤਿ ਅਨਨੁਲੋਮਿਕੇਹਿ ਗਿਹਿਸਂਸਗ੍ਗੇਹਿ. ਹਨ੍ਦਸ੍ਸ ਮਯਂ ਨਿਯਸ੍ਸਕਮ੍ਮਂ ਕਰੋਮਾ’’ਤਿ. ਤੇ ਤਸ੍ਸ ਨਿਯਸ੍ਸਕਮ੍ਮਂ ਕਰੋਨ੍ਤਿ – ਅਧਮ੍ਮੇਨ ਵਗ੍ਗਾ. ਸੋ ਤਮ੍ਹਾ ਆਵਾਸਾ ਅਞ੍ਞਂ ਆਵਾਸਂ ਗਚ੍ਛਤਿ. ਤਤ੍ਥਪਿ ਭਿਕ੍ਖੂਨਂ ਏਵਂ ਹੋਤਿ – ‘‘ਅਯਂ ਖੋ, ਆਵੁਸੋ, ਭਿਕ੍ਖੁ ਸਙ੍ਘੇਨ ਨਿਯਸ੍ਸਕਮ੍ਮਕਤੋ ਅਧਮ੍ਮੇਨ ਵਗ੍ਗੇਹਿ. ਹਨ੍ਦਸ੍ਸ ਮਯਂ ਨਿਯਸ੍ਸਕਮ੍ਮਂ ਕਰੋਮਾ’’ਤਿ. ਤੇ ਤਸ੍ਸ ਨਿਯਸ੍ਸਕਮ੍ਮਂ ਕਰੋਨ੍ਤਿ – ਅਧਮ੍ਮੇਨ ਸਮਗ੍ਗਾ…ਪੇ… ਧਮ੍ਮੇਨ ਵਗ੍ਗਾ… ਧਮ੍ਮਪਤਿਰੂਪਕੇਨ ਵਗ੍ਗਾ… ਧਮ੍ਮਪਤਿਰੂਪਕੇਨ ਸਮਗ੍ਗਾ…ਪੇ….

ਯਥਾ ਹੇਟ੍ਠਾ, ਤਥਾ ਚਕ੍ਕਂ ਕਾਤਬ੍ਬਂ.

ਨਿਯਸ੍ਸਕਮ੍ਮਕਥਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.