੨੪੪. ਪਬ੍ਬਾਜਨੀਯਕਮ੍ਮਕਥਾ

੪੧੩. ਇਧ ਪਨ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਭਿਕ੍ਖੁ ਕੁਲਦੂਸਕੋ ਹੋਤਿ ਪਾਪਸਮਾਚਾਰੋ. ਤਤ੍ਰ ਚੇ ਭਿਕ੍ਖੂਨਂ ਏਵਂ ਹੋਤਿ – ‘‘ਅਯਂ ਖੋ, ਆਵੁਸੋ, ਭਿਕ੍ਖੁ ਕੁਲਦੂਸਕੋ ਪਾਪਸਮਾਚਾਰੋ. ਹਨ੍ਦਸ੍ਸ ਮਯਂ ਪਬ੍ਬਾਜਨੀਯਕਮ੍ਮਂ ਕਰੋਮਾ’’ਤਿ. ਤੇ ਤਸ੍ਸ ਪਬ੍ਬਾਜਨੀਯਕਮ੍ਮਂ ਕਰੋਨ੍ਤਿ – ਅਧਮ੍ਮੇਨ ਵਗ੍ਗਾ. ਸੋ ਤਮ੍ਹਾ ਆਵਾਸਾ ਅਞ੍ਞਂ ਆਵਾਸਂ ਗਚ੍ਛਤਿ. ਤਤ੍ਥਪਿ ਭਿਕ੍ਖੂਨਂ ਏਵਂ ਹੋਤਿ – ‘‘ਅਯਂ ਖੋ, ਆਵੁਸੋ, ਭਿਕ੍ਖੁ ਸਙ੍ਘੇਨ ਪਬ੍ਬਾਜਨੀਯਕਮ੍ਮਕਤੋ ਅਧਮ੍ਮੇਨ ਵਗ੍ਗੇਹਿ. ਹਨ੍ਦਸ੍ਸ ਮਯਂ ਪਬ੍ਬਾਜਨੀਯਕਮ੍ਮਂ ਕਰੋਮਾ’’ਤਿ. ਤੇ ਤਸ੍ਸ ਪਬ੍ਬਾਜਨੀਯਕਮ੍ਮਂ ਕਰੋਨ੍ਤਿ – ਅਧਮ੍ਮੇਨ ਸਮਗ੍ਗਾ…ਪੇ… ਧਮ੍ਮੇਨ ਵਗ੍ਗਾ… ਧਮ੍ਮਪਤਿਰੂਪਕੇਨ ਵਗ੍ਗਾ… ਧਮ੍ਮਪਤਿਰੂਪਕੇਨ ਸਮਗ੍ਗਾ…ਪੇ….

ਚਕ੍ਕਂ ਕਾਤਬ੍ਬਂ.

ਪਬ੍ਬਾਜਨੀਯਕਮ੍ਮਕਤਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.