੩੪. ਦਾਸਵਤ੍ਥੁ

੯੭. ਤੇਨ ਖੋ ਪਨ ਸਮਯੇਨ ਅਞ੍ਞਤਰੋ ਦਾਸੋ ਪਲਾਯਿਤ੍ਵਾ ਭਿਕ੍ਖੂਸੁ ਪਬ੍ਬਜਿਤੋ ਹੋਤਿ. ਅਯ੍ਯਕਾ [ਅਯ੍ਯਿਕਾ (ਕ.), ਅਯਿਰਕਾ (ਸੀ.)] ਪਸ੍ਸਿਤ੍ਵਾ ਏਵਮਾਹਂਸੁ – ‘‘ਅਯਂ ਸੋ ਅਮ੍ਹਾਕਂ ਦਾਸੋ. ਹਨ੍ਦ, ਨਂ ਨੇਮਾ’’ਤਿ. ਏਕਚ੍ਚੇ ਏਵਮਾਹਂਸੁ – ‘‘ਮਾਯ੍ਯੋ, ਏਵਂ ਅਵਚੁਤ੍ਥ, ਅਨੁਞ੍ਞਾਤਂ ਰਞ੍ਞਾ ਮਾਗਧੇਨ ਸੇਨਿਯੇਨ ਬਿਮ੍ਬਿਸਾਰੇਨ ‘‘ਯੇ ਸਮਣੇਸੁ ਸਕ੍ਯਪੁਤ੍ਤਿਯੇਸੁ ਪਬ੍ਬਜਨ੍ਤਿ, ਨ ਤੇ ਲਬ੍ਭਾ ਕਿਞ੍ਚਿ ਕਾਤੁਂ, ਸ੍ਵਾਕ੍ਖਾਤੋ ਧਮ੍ਮੋ, ਚਰਨ੍ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰਿਯਂ ਸਮ੍ਮਾ ਦੁਕ੍ਖਸ੍ਸ ਅਨ੍ਤਕਿਰਿਯਾਯਾ’’ਤਿ. ਮਨੁਸ੍ਸਾ ਉਜ੍ਝਾਯਨ੍ਤਿ ਖਿਯ੍ਯਨ੍ਤਿ ਵਿਪਾਚੇਨ੍ਤਿ – ‘‘ਅਭਯੂਵਰਾ ਇਮੇ ਸਮਣਾ ਸਕ੍ਯਪੁਤ੍ਤਿਯਾ, ਨਯਿਮੇ ਲਬ੍ਭਾ ਕਿਞ੍ਚਿ ਕਾਤੁਂ. ਕਥਞ੍ਹਿ ਨਾਮ ਸਮਣਾ ਸਕ੍ਯਪੁਤ੍ਤਿਯਾ ਦਾਸਂ ਪਬ੍ਬਾਜੇਸ੍ਸਨ੍ਤੀ’’ਤਿ. ਭਗਵਤੋ ਏਤਮਤ੍ਥਂ ਆਰੋਚੇਸੁਂ. ਨ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਦਾਸੋ ਪਬ੍ਬਾਜੇਤਬ੍ਬੋ. ਯੋ ਪਬ੍ਬਾਜੇਯ੍ਯ, ਆਪਤ੍ਤਿ ਦੁਕ੍ਕਟਸ੍ਸਾਤਿ.

ਦਾਸਵਤ੍ਥੁ ਨਿਟ੍ਠਿਤਂ.