੩੩. ਇਣਾਯਿਕਵਤ੍ਥੁ

੯੬. ਤੇਨ ਖੋ ਪਨ ਸਮਯੇਨ ਅਞ੍ਞਤਰੋ ਪੁਰਿਸੋ ਇਣਾਯਿਕੋ ਪਲਾਯਿਤ੍ਵਾ ਭਿਕ੍ਖੂਸੁ ਪਬ੍ਬਜਿਤੋ ਹੋਤਿ. ਧਨਿਯਾ ਪਸ੍ਸਿਤ੍ਵਾ ਏਵਮਾਹਂਸੁ – ‘‘ਅਯਂ ਸੋ ਅਮ੍ਹਾਕਂ ਇਣਾਯਿਕੋ. ਹਨ੍ਦ, ਨਂ ਨੇਮਾ’’ਤਿ. ਏਕਚ੍ਚੇ ਏਵਮਾਹਂਸੁ – ‘‘ਮਾਯ੍ਯੋ, ਏਵਂ ਅਵਚੁਤ੍ਥ. ਅਨੁਞ੍ਞਾਤਂ ਰਞ੍ਞਾ ਮਾਗਧੇਨ ਸੇਨਿਯੇਨ ਬਿਮ੍ਬਿਸਾਰੇਨ – ‘‘ਯੇ ਸਮਣੇਸੁ ਸਕ੍ਯਪੁਤ੍ਤਿਯੇਸੁ ਪਬ੍ਬਜਨ੍ਤਿ, ਨ ਤੇ ਲਬ੍ਭਾ ਕਿਞ੍ਚਿ ਕਾਤੁਂ; ਸ੍ਵਾਕ੍ਖਾਤੋ ਧਮ੍ਮੋ, ਚਰਨ੍ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰਿਯਂ ਸਮ੍ਮਾ ਦੁਕ੍ਖਸ੍ਸ ਅਨ੍ਤਕਿਰਿਯਾਯਾ’’ਤਿ. ਮਨੁਸ੍ਸਾ ਉਜ੍ਝਾਯਨ੍ਤਿ ਖਿਯ੍ਯਨ੍ਤਿ ਵਿਪਾਚੇਨ੍ਤਿ – ‘‘ਅਭਯੂਵਰਾ ਇਮੇ ਸਮਣਾ ਸਕ੍ਯਪੁਤ੍ਤਿਯਾ. ਨਯਿਮੇ ਲਬ੍ਭਾ ਕਿਞ੍ਚਿ ਕਾਤੁਂ. ਕਥਞ੍ਹਿ ਨਾਮ ਸਮਣਾ ਸਕ੍ਯਪੁਤ੍ਤਿਯਾ ਇਣਾਯਿਕਂ ਪਬ੍ਬਾਜੇਸ੍ਸਨ੍ਤੀ’’ਤਿ. ਭਗਵਤੋ ਏਤਮਤ੍ਥਂ ਆਰੋਚੇਸੁਂ. ਨ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਇਣਾਯਿਕੋ ਪਬ੍ਬਾਜੇਤਬ੍ਬੋ. ਯੋ ਪਬ੍ਬਾਜੇਯ੍ਯ, ਆਪਤ੍ਤਿ ਦੁਕ੍ਕਟਸ੍ਸਾਤਿ.

ਇਣਾਯਿਕਵਤ੍ਥੁ ਨਿਟ੍ਠਿਤਂ.