੯. ਪਠਮਸਮੁਗ੍ਘਾਤਸਪ੍ਪਾਯਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ

੩੧. ਉਪਕਾਰਭੂਤਾ ਤਦਾਵਹਤ੍ਤਾ. ਤਤੋਤਿ ਮਞ੍ਞਿਤਾਕਾਰਤੋ. ਤਨ੍ਤਿ ਮਞ੍ਞਨਾਵਤ੍ਥੁਂ. ਅਞ੍ਞੇਨਾਕਾਰੇਨਾਤਿ ਯਥਾ ਮਞ੍ਞਤਿ ਅਨਿਚ੍ਚਾਦਿਆਕਾਰਤੋ, ਅਞ੍ਞੇਨ ਅਨਿਚ੍ਚਾਦਿਨਾ ਆਕਾਰੇਨ ਹੋਤਿ. ਅਞ੍ਞਥਾਭਾਵਂ ਵਿਪਰਿਣਾਮਨ੍ਤਿ ਉਪ੍ਪਾਦਵਯਤਾਯ ਅਞ੍ਞਥਾਭਾਵਂ ਜਰਾਯ ਮਰਣੇਨ ਚ ਦ੍ਵੇਧਾ ਵਿਪਰਿਣਾਮੇਤਬ੍ਬਂ. ਤਂ ਉਪਗਮਨੇਨ ਅਞ੍ਞਥਾਭਾਵੀ, ਏਵਂਭੂਤੋ ਹੁਤ੍ਵਾਪਿ ਜੀਰਣਭਿਜ੍ਜਨਸਭਾਵੇਸੁ. ਭਵੇਸੁ ਸਤ੍ਤੋ ਲੋਕੋ ਉਪਰਿਪਿ ਭਵਂਯੇਵ ਅਭਿਨਨ੍ਦਤਿ. ਹੇਟ੍ਠਾ ਗਹਿਤਮੇਵ ਸਙ੍ਕਡ੍ਢਿਤ੍ਵਾਤਿ ‘‘ਚਕ੍ਖੁਂ ਨ ਮਞ੍ਞਤੀ’’ਤਿਆਦਿਨਾ ਹੇਟ੍ਠਾ ਗਹਿਤਮੇਵ ਖਨ੍ਧਧਾਤੁਆਯਤਨਾਤਿ ਖਨ੍ਧਾਦਿਪਰਿਯਾਯੇਨ ਏਕਤੋ ਗਹੇਤ੍ਵਾ ਪੁਨਪਿ ਮਞ੍ਞਨਾਵਤ੍ਥੁਂ ਦਸ੍ਸੇਤਿ. ਅਵਸਾਨੇ ‘‘ਤਤੋ ਤਂ ਹੋਤੀ’’ਤਿ ਵੁਤ੍ਤਪਦੇਨ ਸਦ੍ਧਿਂ ਸਬ੍ਬਵਾਰੇਸੁ ਅਟ੍ਠ ਅਟ੍ਠ ਹੋਨ੍ਤੀਤਿ ‘‘ਅਟ੍ਠਚਤ੍ਤਾਲੀਸਾਯ ਠਾਨੇਸੂ’’ਤਿ ਵੁਤ੍ਤਂ.

ਪਠਮਸਮੁਗ੍ਘਾਤਸਪ੍ਪਾਯਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.