੧. ਵਾਤਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ

੨੦੬. ਨ ਏਤੇ ਵਾਤਾਤਿ ਯੇ ਇਮੇ ਰੁਕ੍ਖਸਾਖਾਦਿਭਞ੍ਜਨਕਰਾ, ਏਤੇ ਸਤ੍ਤਕਾਯਤ੍ਤਾ ਵਾਤਾ ਨਾਮ ਨ ਹੋਨ੍ਤਿ. ਤੇ ਹਿ ਨਿਚ੍ਚਾ ਧੁਵਾ ਸਸ੍ਸਤਾ. ਤੇਨਾਹ ‘‘ਵਾਤੋ ਪਨਾ’’ਤਿਆਦਿ. ਤੇਨ ਸਤ੍ਤਸੁ ਕਾਯੇਸੁ ਚਤੁਤ੍ਥਂ ਕਾਯਮਾਹ. ਰੁਕ੍ਖਸਾਖਾਦਿਭਞ੍ਜਨਕੋ ਏਸੋ ਵਾਤਲੇਸੋ ਨਾਮ, ਵਾਤਸਦਿਸੋਤਿ ਅਤ੍ਥੋ. ਏਸਿਕਤ੍ਥਮ੍ਭੋ ਵਿਯਾਤਿ ਇਮਿਨਾ ਨਿਚ੍ਚਲਭਾਵਮੇਵ ਦਸ੍ਸੇਤਿ, ਪਬ੍ਬਤਕੂਟਂ ਵਿਯਾਤਿ ਇਮਿਨਾ ਪਨ ਸਸ੍ਸਤਿਸਮਂਵਾਪਿ. ਅਯਞ੍ਹਿ ਵਾਯੁ ਕਾਯਸ੍ਸ ਨਿਚ੍ਚਤਂ ਅਭਿਨਿਵਿਸ੍ਸ ਠਿਤੋ ‘‘ਮਾ ਚ ਅਨਿਚ੍ਚਤਾ ਪਰੋ ਹੋਤੂ’’ਤਿ ਨ ਵਾਤਾ ਵਾਯਨ੍ਤੀਤਿ ਬਾਧਤਿ. ਏਸ ਨਯੋ ਨਦਿਯੋ ਸਨ੍ਦਨ੍ਤੀਤਿਆਦੀਸੁ. ਉਦਕਂ ਪਨਾਤਿ ਦੁਤਿਯਂ ਕਾਯਂ ਸਨ੍ਧਾਯਾਹ. ਗਬ੍ਭੋ ਪਨ ਨ ਨਿਕ੍ਖਮਤਿ ਕੂਟਟ੍ਠਾਦਿਭਾਵੇਨੇਵ ਤਸ੍ਸ ਲਬ੍ਭਨਤੋ. ਨੇਵ ਤੇ ਉਦੇਨ੍ਤਿ ਯਥਾ ਵਾਤਾ, ਏਵਂ ਤਿਟ੍ਠਨਤੋ ਲੋਕਸ੍ਸ ਪਨ ਤਥਾ ਮਤਿਮਤ੍ਤਨ੍ਤਿ ਅਧਿਪ੍ਪਾਯੋ.

ਵਾਤਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.