੫. ਅਕ੍ਕੋਧਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ

੨੭੧. ਕੋਧੋ ਤੁਮ੍ਹੇ ਮਾ ਅਭਿਭਵੀਤਿ ਏਤ੍ਥ ਕੋਧੇਨ ਅਨਭਿਭਵਨੀਯਤ੍ਤਂ ਖਨ੍ਤਿਮੇਤ੍ਤਾਕਰੁਣਾਦਿਤਪ੍ਪਟਿਪਕ੍ਖਧਮ੍ਮਪਰਿਬ੍ਰੂਹਨੇਨ. ਤਥਾ ਹਿ ਤਂਸਮਙ੍ਗਿਨੋ ਕੋਧੋ ਅਭਿਭੁਯ੍ਯਤੀਤਿ ਆਹ ‘‘ਤੁਮ੍ਹੇਵ ਕੋਧਂ ਅਭਿਭਵਥ. ਕੁਜ੍ਝਨ੍ਤਾਨਂ ਮਾ ਪਟਿਕੁਜ੍ਝਿਤ੍ਥਾ’’ਤਿ. ਪਟਿਪਦਾਤਿ ਏਸਾ ਪਟਿਪਤ੍ਤਿ. ਮੇਤ੍ਤਾਤਿ ਅਪ੍ਪਨਾਪ੍ਪਤ੍ਤਾ ਮੇਤ੍ਤਾ. ਤਦੁਪਚਾਰੋ ਮੇਤ੍ਤਾਪੁਬ੍ਬਭਾਗੋ. ਨ ਵਿਹਿਂਸਤਿ ਕਿਞ੍ਚਿ ਏਤਾਯਾਤਿ ਅਵਿਹਿਂਸਾ. ਕਰੁਣਾਤਿ ਅਪ੍ਪਨਾਪ੍ਪਤ੍ਤਕਰੁਣਾ ਵੇਦਿਤਬ੍ਬਾ. ਤਦੁਪਚਾਰੋ ਕਰੁਣਾਪੁਬ੍ਬਭਾਗੋ. ਲਾਮਕਜਨਨ੍ਤਿ ਖਨ੍ਤਿਆਦੀਸੁ ਯੋਨਿਸੋਮਨਸਿਕਾਰਾਭਾਵੇਨ ਗਾਰਯ੍ਹਸਮਾਚਾਰਸਮਾਯੋਗੇਨ ਚ ਨਿਹੀਨਂ ਜਨਂ. ਪਚ੍ਚਯਪਰਿਸੁਦ੍ਧਿਯਾ ਕੋਧੋ ਅਭਿਮਦ੍ਦਮਾਨੋ ਪੁਗ੍ਗਲਂ ਅਭਿਮਦ੍ਦਤਿ, ਤਸ੍ਸ ਸੋ ਪਟਿਸਙ੍ਖਾਨਭਾਵਨਾਬਲੇਹਿ ਸਮ੍ਮਦੇਵ ਪਹਾਤਬ੍ਬੋਤਿ.

ਅਕ੍ਕੋਧਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.

ਤਤਿਯਵਗ੍ਗਵਣ੍ਣਨਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.

ਸਾਰਤ੍ਥਪ੍ਪਕਾਸਿਨਿਯਾ ਸਂਯੁਤ੍ਤਨਿਕਾਯ-ਅਟ੍ਠਕਥਾਯ

ਸਕ੍ਕਸਂਯੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾਯ ਲੀਨਤ੍ਥਪ੍ਪਕਾਸਨਾ ਸਮਤ੍ਤਾ.

ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ ਚ ਸਾਰਤ੍ਥਪ੍ਪਕਾਸਿਨਿਯਾ

ਸਂਯੁਤ੍ਤਨਿਕਾਯ-ਅਟ੍ਠਕਥਾਯ ਸਗਾਥਾਵਗ੍ਗਵਣ੍ਣਨਾ.

ਪਠਮੋ ਭਾਗੋ ਨਿਟ੍ਠਿਤੋ.