੫. ਸਣਮਾਨਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ

੧੫. ਠਿਤੇ ਮਜ੍ਝਨ੍ਹਿਕੇਤਿ ਪੁਬ੍ਬਦ੍ਧਂ ਨਿਕ੍ਖਮਿਤ੍ਵਾ ਅਪਰਦ੍ਧਂ ਅਪ੍ਪਤ੍ਵਾ ਠਿਤਮਜ੍ਝਨ੍ਹੇ. ਸਨ੍ਨਿਸੀਵੇਸੂਤਿ ਪਰਿਸ੍ਸਮਵਿਨੋਦਨਤ੍ਥਂ ਸਬ੍ਬਸੋ ਸਨ੍ਨਿਸੀਦਨ੍ਤੇਸੁ. ਦ-ਕਾਰਸ੍ਸ ਹਿ ਵ-ਕਾਰਂ ਕਤ੍ਵਾ ਨਿਦ੍ਦੇਸੋ. ਤੇਨਾਹ ‘‘ਸਨ੍ਨਿਸਿਨ੍ਨੇਸੁ ਵਿਸ੍ਸਮਮਾਨੇਸੂ’’ਤਿ. ਸਬ੍ਬਸਤ੍ਤਾਨਨ੍ਤਿ ਸਬ੍ਬੇਸਞ੍ਚ ਆਹਾਰੂਪਜੀਵਿਤਸਤ੍ਤਾਨਂ ਘਮ੍ਮਤਾਪਨੇ ਸਨ੍ਤਤ੍ਤਕਾਯਾਨਂ ਇਰਿਯਾਪਥਦੁਬ੍ਬਲ੍ਯਕਾਲੋਤਿ ਠਾਨਾਦਿਇਰਿਯਾਪਥਸ੍ਸ ਅਸਮਤ੍ਥਕਾਲੋ. ਸਣਤਿ ਵਿਯਾਤਿ ਸਦ੍ਦਂ ਕਰੋਤਿ ਵਿਯ, ਯਥਾ ਤਂ ਅਞ੍ਞਮ੍ਪਿ ਮਹਾਵਨਂ ਵਕ੍ਖਮਾਨਨਯੇਨ. ਤੇਨਾਹ ‘‘ਤਪ੍ਪਟਿਭਾਗਂ ਨਾਮੇਤ’’ਨ੍ਤਿ ਛਿਦ੍ਦਵੇਣੁਪਬ੍ਬਾਨਨ੍ਤਿ ਰਨ੍ਧਜਾਤਕੀਚਕਮਹਾਵੇਲ਼ੁਪਬ੍ਬਾਨਂ. ਦੁਤਿਯਕਂ ਸਹਾਯਂ ਅਲਭਨ੍ਤੀ ਅਨਭਿਰਤਿਪਰਿਤਸ੍ਸਨਾਯ ਏਵਮਾਹ. ਅਨਪ੍ਪਕਂ ਸੁਖਨ੍ਤਿ ਵਿਪੁਲਂ ਉਲ਼ਾਰਂ ਵਿਵੇਕਸੁਖਂ.

ਏਕਵਿਹਾਰਤਾਯ ਸੁਞ੍ਞਾਗਾਰਂ ਪਵਿਟ੍ਠਸ੍ਸ. ਤੇਨ ਕਾਯਵਿਵੇਕਂ ਦਸ੍ਸੇਤਿ. ਅਨਿਚ੍ਚਾਨੁਪਸ੍ਸਨਾਦੀਹਿ ਨਿਚ੍ਚਸਞ੍ਞਾਦਿਪ੍ਪਹਾਨੇਨ ਸਨ੍ਤਚਿਤ੍ਤਸ੍ਸ. ਤੇਨ ਚਿਤ੍ਤਵਿਵੇਕਂ ਦਸ੍ਸੇਤਿ. ਸਂਸਾਰੇ ਭਯਂ ਇਕ੍ਖਨਤੋ ਭਿਕ੍ਖੁਨੋ ਉਭਯਵਿਵੇਕਸਮ੍ਪਨ੍ਨਸ੍ਸ, ਤਤੋ ਏਵ ਉਤ੍ਤਰਿਂ ਮਨੁਸ੍ਸਧਮ੍ਮਤੋ ਰਤਿਂ ਲਾਭਿਨੋ. ਅਮਾਨੁਸੀ ਰਤੀਤਿ ਭਾਵਨਾਰਤਿ. ਪੁਰਤੋਤਿ ਪੁਰਿਮਭਾਗੇ. ਪਚ੍ਛਤੋਤਿ ਪਚ੍ਛਿਮਭਾਗੇ. ਅਪਰੋਤਿ ਅਞ੍ਞੋ. ਪੁਰਤੋਤਿ ਵਾ ਅਨਾਗਤੇ, ਅਨਾਗਤਂ ਆਰਬ੍ਭਾਤਿ ਅਤ੍ਥੋ. ਪਚ੍ਛਤੋਤਿ ਅਤੀਤੇ ਅਤੀਤਂ ਆਰਬ੍ਭ ਪਟਿਪਤ੍ਤਿਯਾ ਵਿਬਾਧਨਤੋ. ਪਰੋਤਿ ਕੋਧੋ ਚਿਤ੍ਤਪਟਿਦੁਸ੍ਸਨਤਾਯ. ਨ ਪਰੋਤਿ ਅਪਰੋ, ਲੋਭੋ, ਸੋ ਚੇ ਨ ਵਿਜ੍ਜਤਿ. ਏਤੇਨ ਅਨਾਗਤਪ੍ਪਜਪ੍ਪਨਾਯ ਅਤੀਤਾਨੁਸੋਚਨਾਯ ਚ ਅਭਾਵਂ ਦਸ੍ਸੇਤਿ. ਅਤੀਵ ਫਾਸੁ ਭਵਤੀਤਿ ਨੀਵਰਣਜੇਟ੍ਠਕਸ੍ਸ ਕਾਮਚ੍ਛਨ੍ਦਸ੍ਸ ਵਿਗਮੇਨ ਵਿਕ੍ਖਮ੍ਭਿਤਨੀਵਰਣਸ੍ਸ ਝਾਨਸ੍ਸ ਵਸੇਨ ਅਤਿਵਿਯ ਫਾਸੁਵਿਹਾਰੋ ਹੋਤਿ. ਏਕਸ੍ਸ ਵਸਤੋ ਵਨੇਤਿ ਤਣ੍ਹਾਦੁਤਿਯਿਕਾਭਾਵੇਨ ਏਕਸ੍ਸ ਅਰਞ੍ਞੇ ਵਿਵੇਕਵਾਸਂ ਵਸਤੋ. ਸੇਸਂ ਤਾਦਿਸਮੇਵਾਤਿ ਸੇਸਮੇਤ੍ਥ ਯਂ ਵਤ੍ਤਬ੍ਬਂ, ਤਂ ਪਠਮਗਾਥਾਯਂ ਵੁਤ੍ਤਸਦਿਸਮੇਵ.

ਸਣਮਾਨਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.