੨੩. ਅਨੋਲੋਕਿਯਨਿਦ੍ਦੇਸਵਣ੍ਣਨਾ

੧੮੧. ਸਾਰਤ੍ਤੋਤਿ ਸਂਰਤ੍ਤੋ, ਸਞ੍ਜਾਤਰਾਗਚਿਤ੍ਤੋਤਿ ਅਤ੍ਥੋ. ਇਤ੍ਥਿਯਾਤਿ ਤਦਹੁਜਾਤਾਯਪਿ ਪਟਸਤਨਿਵਤ੍ਥਾਯ ਅਨੋਕਾਸੁਪਨਿਜ੍ਝਾਯਨੇ ਅਨ੍ਤਮਸੋ ਤਿਰਚ੍ਛਾਨਗਤਾਨਮ੍ਪਿ ਦੁਕ੍ਕਟਮੇਵ. ਭਿਕ੍ਖਾਦਾਯਿਯਾਤਿ ਉਪਲਕ੍ਖਣਮਤ੍ਤਂ, ਇਤ੍ਥੀ ਵਾ ਹੋਤੁ ਪੁਰਿਸੋ ਵਾ, ਭਿਕ੍ਖਾਦਾਨਸਮਯੇ ਅਸਾਰਤ੍ਤੇਨਾਪਿ ਮੁਖਂ ਨ ਉਲ੍ਲੋਕੇਤਬ੍ਬਂ. ਉਜ੍ਝਾਨਂ ਲਾਮਕਤੋ ਸਂਚਿਨ੍ਤਨਂ, ਕੋਪੋ, ਤਤ੍ਥ ਸਞ੍ਞਾ ਅਸ੍ਸਾਤਿ ਉਜ੍ਝਾਨਸਞ੍ਞੀ. ਇਧ ਪਨ ਗਿਲਾਨੋਪਿ ਨ ਮੁਚ੍ਚਤਿ. ਆਦਾਸੇ ਉਦਕਪਤ੍ਤੇਤਿ ਇਮਿਨਾ ਸੇਸੇਸੁ ਕਂਸਪਤ੍ਤਾਦੀਸੁ ਕਞ੍ਜਿਯਾਦੀਸੁ ਚ ਮੁਖਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਪਞ੍ਞਾਯਤਿ, ਤੇਸਂ ਸਙ੍ਗਹੋ. ‘‘ਸਞ੍ਛਵਿ ਨੁ ਖੋ ਮੇ ਵਣ੍ਣੋ, ਨੋ, ਜਿਣ੍ਣੋ ਨੁ ਖੋਮ੍ਹਿ, ਨੋ’’ਤਿ ਪਨ ਓਲੋਕੇਤੁਂ ਵਟ੍ਟਤਿ. ਅਸ੍ਸਾਤਿ ਭਿਕ੍ਖੁਨੋ.

ਅਨੋਲੋਕਿਯਨਿਦ੍ਦੇਸਵਣ੍ਣਨਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.