੧. ਕੋਧਪੇਯ੍ਯਾਲਂ

੧੮੧. ਇਤੋ ਪਰੇਸੁ ਕੋਧਵਗ੍ਗਾਦੀਸੁ ਉਪਨਨ੍ਧਨਲਕ੍ਖਣੋਤਿ ਕੁਜ੍ਝਨਵਸੇਨ ‘‘ਅਕ੍ਕੋਚ੍ਛਿ ਮਂ ਅਵਧਿ ਮ’’ਨ੍ਤਿਆਦਿਨਾ (ਧ. ਪ. ੩, ੪) ਚਿਤ੍ਤਪਰਿਯੋਨਨ੍ਧਨਲਕ੍ਖਣੋ. ਪੁਬ੍ਬਕਾਲਿਕਂ ਕੋਧਂ ਉਪਨਯ੍ਹਤਿ ਬਨ੍ਧਤਿ, ਕੁਜ੍ਝਨਾਕਾਰਂ ਪਬਨ੍ਧਤਿ ਘਟੇਤਿ. ਆਘਾਤਵਤ੍ਥੁਨਾ ਚਿਤ੍ਤਂ ਬਨ੍ਧਨ੍ਤੀ ਵਿਯ ਹੋਤੀਤਿ ਅਪਰਕਾਲੋ ਕੋਧੋ ਉਪਨਾਹੋ. ਸੁਟ੍ਠੁ ਕਤਂ ਕਾਰਣਂ ਉਪਕਾਰੋ ਸੁਕਤਕਾਰਣਂ, ਤਸ੍ਸ ਪੁਬ੍ਬਕਾਰਿਤਾਲਕ੍ਖਣਸ੍ਸ ਗੁਣਸ੍ਸ ਮਕ੍ਖਨਂ ਉਦਕਪੁਞ੍ਛਨਿਯਾ ਵਿਯ ਸਰੀਰਾਨੁਗਤਸ੍ਸ ਉਦਕਸ੍ਸ ਪੁਞ੍ਛਨਂ ਵਿਨਾਸਨਂ ਲਕ੍ਖਣਮੇਤਸ੍ਸਾਤਿ ਸੁਕਤਕਰਣਮਕ੍ਖਨਲਕ੍ਖਣੋ. ਤਥਾ ਹਿ ਸੋ ਪਰੇਸਂ ਗੁਣਾਨਂ ਮਕ੍ਖਨਟ੍ਠੇਨ ਮਕ੍ਖੋਤਿ ਵੁਚ੍ਚਤਿ. ਬਹੁਸ੍ਸੁਤੇਪਿ ਪੁਗ੍ਗਲੇ ਅਜ੍ਝੋਤ੍ਥਰਿਂਸੁ, ‘‘ਈਦਿਸਸ੍ਸ ਚ ਬਹੁਸ੍ਸੁਤਸ੍ਸ ਅਨਿਯਤਾ ਗਹਿਤਾ, ਤਵ ਚ ਮਮ ਚ ਕੋ ਵਿਸੇਸੋ’’ਤਿਆਦਿਨਾ ਨਯੇਨ ਉਪ੍ਪਜ੍ਜਮਾਨੋ ਯੁਗਗ੍ਗਾਹੀ ਪਲਾਸੋਤਿ ਆਹ ‘‘ਯੁਗਗ੍ਗਾਹਲਕ੍ਖਣੋ ਪਲਾਸੋ’’ਤਿ. ਤਤ੍ਥ ਯੁਗਗ੍ਗਾਹੋ ਨਾਮ ਸਮਧੁਰਗ੍ਗਾਹੋ, ਅਸਮਮ੍ਪਿ ਅਤ੍ਤਨਾ ਸਮਂ ਕਤ੍ਵਾ ਗਣ੍ਹਨਂ. ਪਲਾਸਤੀਤਿ ਪਲਾਸੋ, ਪਰੇਸਂ ਗੁਣੇ ਡਂਸਿਤ੍ਵਾ ਦਨ੍ਤੇਹਿ ਵਿਯ ਛਿਨ੍ਦਿਤ੍ਵਾ ਅਤ੍ਤਨੋ ਗੁਣੇਹਿ ਸਮੇ ਕਰੋਤੀਤਿ ਅਤ੍ਥੋ.

ਉਸੂਯਨਲਕ੍ਖਣਾਤਿ ਪਰੇਸਂ ਸਕ੍ਕਾਰਾਦੀਨਿ ਖਿਯ੍ਯਨਲਕ੍ਖਣਾ. ਮਚ੍ਛੇਰਸ੍ਸ ਭਾਵੋ ਮਚ੍ਛਰਿਯਂ. ਤਞ੍ਚ ਆਵਾਸਮਚ੍ਛਰਿਯਾਦਿਵਸੇਨ ਪਞ੍ਚਵਿਧਨ੍ਤਿ ਆਹ ‘‘ਪਞ੍ਚਮਚ੍ਛੇਰਭਾਵੋ ਮਚ੍ਛਰਿਯ’’ਨ੍ਤਿ. ਮਚ੍ਛਰਾਯਨਲਕ੍ਖਣਨ੍ਤਿ ਅਤ੍ਤਨੋ ਸਮ੍ਪਤ੍ਤਿਯਾ ਪਰੇਹਿ ਸਾਧਾਰਣਭਾਵੇ ਅਸਹਨਲਕ੍ਖਣਂ. ਕਤਪ੍ਪਟਿਚ੍ਛਾਦਨਲਕ੍ਖਣਾਤਿ ਕਤਪਾਪਪ੍ਪਟਿਚ੍ਛਾਦਨਲਕ੍ਖਣਾ. ਕੇਰਾਟਿਕਭਾਵੇਨ ਉਪ੍ਪਜ੍ਜਮਾਨਂ ਸਾਠੇਯ੍ਯਨ੍ਤਿ ਆਹ ‘‘ਕੇਰਾਟਿਕਲਕ੍ਖਣਂ ਸਾਠੇਯ੍ਯ’’ਨ੍ਤਿ. ਅਞ੍ਞਥਾ ਅਤ੍ਤਨੋ ਪਵੇਦਨਪੁਗ੍ਗਲੋ ਕੇਰਾਟਿਕੋ ਨੇਕਤਿਕਵਾਣਿਜੋਤਿ ਵਦਨ੍ਤਿ. ਕੇਰਾਟਿਕੋ ਹਿ ਪੁਗ੍ਗਲੋ ਆਨਨ੍ਦਮਚ੍ਛੋ ਵਿਯ ਹੋਤਿ.

੧੮੭. ਯਥਾਭਤਂ ਨਿਕ੍ਖਿਤ੍ਤੋ ਏਵਂ ਨਿਰਯੇਤਿ ਯਥਾ ਆਭਤਂ ਕਞ੍ਚਿ ਆਹਰਿਤ੍ਵਾ ਠਪਿਤੋ, ਏਵਂ ਅਤ੍ਤਨੋ ਕਮ੍ਮੁਨਾ ਨਿਕ੍ਖਿਤ੍ਤੋ ਨਿਰਯੇ ਠਪਿਤੋਯੇਵਾਤਿ ਅਤ੍ਥੋ.