੫. ਦੁਤਿਯਦੇਵਪਦਸੁਤ੍ਤਂ

੧੦੩੧. ‘‘ਚਤ੍ਤਾਰਿਮਾਨਿ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਦੇਵਾਨਂ ਦੇਵਪਦਾਨਿ ਅਵਿਸੁਦ੍ਧਾਨਂ ਸਤ੍ਤਾਨਂ ਵਿਸੁਦ੍ਧਿਯਾ ਅਪਰਿਯੋਦਾਤਾਨਂ ਸਤ੍ਤਾਨਂ ਪਰਿਯੋਦਪਨਾਯ.

‘‘ਕਤਮਾਨਿ ਚਤ੍ਤਾਰਿ? ਇਧ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਅਰਿਯਸਾਵਕੋ ਬੁਦ੍ਧੇ ਅਵੇਚ੍ਚਪ੍ਪਸਾਦੇਨ ਸਮਨ੍ਨਾਗਤੋ ਹੋਤਿ – ਇਤਿਪਿ ਸੋ ਭਗਵਾ…ਪੇ… ਸਤ੍ਥਾ ਦੇਵਮਨੁਸ੍ਸਾਨਂ ਬੁਦ੍ਧੋ ਭਗਵਾਤਿ. ਸੋ ਇਤਿ ਪਟਿਸਞ੍ਚਿਕ੍ਖਤਿ – ‘ਕਿਂ ਨੁ ਖੋ ਦੇਵਾਨਂ ਦੇਵਪਦ’ਨ੍ਤਿ? ਸੋ ਏਵਂ ਪਜਾਨਾਤਿ – ‘ਅਬ੍ਯਾਬਜ੍ਝਪਰਮੇ ਖ੍ਵਾਹਂ ਏਤਰਹਿ ਦੇਵੇ ਸੁਣਾਮਿ. ਨ ਚ ਖੋ ਪਨਾਹਂ ਕਿਞ੍ਚਿ ਬ੍ਯਾਬਾਧੇਮਿ ਤਸਂ ਵਾ ਥਾਵਰਂ ਵਾ. ਅਦ੍ਧਾਹਂ ਦੇਵਪਦਧਮ੍ਮਸਮਨ੍ਨਾਗਤੋ ਵਿਹਰਾਮੀ’’’ਤਿ. ਇਦਂ ਪਠਮਂ ਦੇਵਾਨਂ ਦੇਵਪਦਂ ਅਵਿਸੁਦ੍ਧਾਨਂ ਸਤ੍ਤਾਨਂ ਵਿਸੁਦ੍ਧਿਯਾ ਅਪਰਿਯੋਦਾਤਾਨਂ ਸਤ੍ਤਾਨਂ ਪਰਿਯੋਦਪਨਾਯ.

‘‘ਪੁਨ ਚਪਰਂ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਅਰਿਯਸਾਵਕੋ ਧਮ੍ਮੇ…ਪੇ… ਸਙ੍ਘੇ…ਪੇ….

‘‘ਪੁਨ ਚਪਰਂ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਅਰਿਯਸਾਵਕੋ ਅਰਿਯਕਨ੍ਤੇਹਿ ਸੀਲੇਹਿ ਸਮਨ੍ਨਾਗਤੋ ਹੋਤਿ ਅਖਣ੍ਡੇਹਿ…ਪੇ… ਸਮਾਧਿਸਂਵਤ੍ਤਨਿਕੇਹਿ. ਸੋ ਇਤਿ ਪਟਿਸਞ੍ਚਿਕ੍ਖਤਿ – ‘ਕਿਂ ਨੁ ਖੋ ਦੇਵਾਨਂ ਦੇਵਪਦ’ਨ੍ਤਿ? ਸੋ ਏਵਂ ਪਜਾਨਾਤਿ – ‘ਅਬ੍ਯਾਬਜ੍ਝਪਰਮੇ ਖ੍ਵਾਹਂ ਏਤਰਹਿ ਦੇਵੇ ਸੁਣਾਮਿ. ਨ ਖੋ ਪਨਾਹਂ ਕਿਞ੍ਚਿ ਬ੍ਯਾਬਾਧੇਮਿ ਤਸਂ ਵਾ ਥਾਵਰਂ ਵਾ. ਅਦ੍ਧਾਹਂ ਦੇਵਪਦਧਮ੍ਮਸਮਨ੍ਨਾਗਤੋ ਵਿਹਰਾਮੀ’ਤਿ. ਇਦਂ ਚਤੁਤ੍ਥਂ ਦੇਵਾਨਂ ਦੇਵਪਦਂ ਅਵਿਸੁਦ੍ਧਾਨਂ ਸਤ੍ਤਾਨਂ ਵਿਸੁਦ੍ਧਿਯਾ ਅਪਰਿਯੋਦਾਤਾਨਂ ਸਤ੍ਤਾਨਂ ਪਰਿਯੋਦਪਨਾਯ. ਇਮਾਨਿ ਖੋ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਚਤ੍ਤਾਰਿ ਦੇਵਾਨਂ ਦੇਵਪਦਾਨਿ ਅਵਿਸੁਦ੍ਧਾਨਂ ਸਤ੍ਤਾਨਂ ਵਿਸੁਦ੍ਧਿਯਾ ਅਪਰਿਯੋਦਾਤਾਨਂ ਸਤ੍ਤਾਨਂ ਪਰਿਯੋਦਪਨਾਯਾ’’ਤਿ. ਪਞ੍ਚਮਂ.