੧੨. ਨਿਰੋਧਧਮ੍ਮਸੁਤ੍ਤਂ

੧੮੧. ਸਾਵਤ੍ਥਿਨਿਦਾਨਂ. ਏਕਮਨ੍ਤਂ ਨਿਸਿਨ੍ਨੋ ਖੋ ਆਯਸ੍ਮਾ ਰਾਧੋ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਏਤਦਵੋਚ – ‘‘‘ਨਿਰੋਧਧਮ੍ਮੋ, ਨਿਰੋਧਧਮ੍ਮੋ’ਤਿ, ਭਨ੍ਤੇ, ਵੁਚ੍ਚਤਿ. ਕਤਮੋ ਨੁ ਖੋ, ਭਨ੍ਤੇ, ਨਿਰੋਧਧਮ੍ਮੋ’’ਤਿ? ‘‘ਰੂਪਂ ਖੋ, ਰਾਧ, ਨਿਰੋਧਧਮ੍ਮੋ, ਵੇਦਨਾ ਨਿਰੋਧਧਮ੍ਮੋ, ਸਞ੍ਞਾ ਨਿਰੋਧਧਮ੍ਮੋ, ਸਙ੍ਖਾਰਾ ਨਿਰੋਧਧਮ੍ਮੋ, ਵਿਞ੍ਞਾਣਂ ਨਿਰੋਧਧਮ੍ਮੋ. ਏਵਂ ਪਸ੍ਸਂ…ਪੇ… ਨਾਪਰਂ ਇਤ੍ਥਤ੍ਤਾਯਾਤਿ ਪਜਾਨਾਤੀ’’ਤਿ. ਦ੍ਵਾਦਸਮਂ.

ਰਾਧਸਂਯੁਤ੍ਤਸ੍ਸ ਦੁਤਿਯੋ ਵਗ੍ਗੋ.

ਤਸ੍ਸੁਦ੍ਦਾਨਂ –

ਮਾਰੋ ਚ ਮਾਰਧਮ੍ਮੋ ਚ, ਅਨਿਚ੍ਚੇਨ ਅਪਰੇ ਦੁਵੇ;

ਦੁਕ੍ਖੇਨ ਚ ਦੁਵੇ ਵੁਤ੍ਤਾ, ਅਨਤ੍ਤੇਨ [ਅਨਤ੍ਤੇਹਿ (ਸੀ. ਸ੍ਯਾ. ਕਂ.)] ਤਥੇਵ ਚ;

ਖਯਵਯਸਮੁਦਯਂ, ਨਿਰੋਧਧਮ੍ਮੇਨ ਦ੍ਵਾਦਸਾਤਿ.