੩-੧੦. ਸੁਵਣ੍ਣਨਿਕ੍ਖਸੁਤ੍ਤਾਦਿਅਟ੍ਠਕਂ

੧੬੯. ਸਾਵਤ੍ਥਿਯਂ ਵਿਹਰਤਿ…ਪੇ… ‘‘ਇਧਾਹਂ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਏਕਚ੍ਚਂ ਪੁਗ੍ਗਲਂ ਏਵਂ ਚੇਤਸਾ ਚੇਤੋ ਪਰਿਚ੍ਚ ਪਜਾਨਾਮਿ – ‘ਨ ਚਾਯਮਾਯਸ੍ਮਾ ਸੁਵਣ੍ਣਨਿਕ੍ਖਸ੍ਸਾਪਿ ਹੇਤੁ…ਪੇ… ਸੁਵਣ੍ਣਨਿਕ੍ਖਸਤਸ੍ਸਾਪਿ ਹੇਤੁ… ਸਿਙ੍ਗੀਨਿਕ੍ਖਸ੍ਸਾਪਿ ਹੇਤੁ… ਸਿਙ੍ਗੀਨਿਕ੍ਖਸਤਸ੍ਸਾਪਿ ਹੇਤੁ… ਪਥਵਿਯਾਪਿ ਜਾਤਰੂਪਪਰਿਪੂਰਾਯ ਹੇਤੁ… ਆਮਿਸਕਿਞ੍ਚਿਕ੍ਖਹੇਤੁਪਿ… ਜੀਵਿਤਹੇਤੁਪਿ… ਜਨਪਦਕਲ੍ਯਾਣਿਯਾਪਿ ਹੇਤੁ ਸਮ੍ਪਜਾਨਮੁਸਾ ਭਾਸੇਯ੍ਯਾ’ਤਿ. ਤਮੇਨਂ ਪਸ੍ਸਾਮਿ ਅਪਰੇਨ ਸਮਯੇਨ ਲਾਭਸਕ੍ਕਾਰਸਿਲੋਕੇਨ ਅਭਿਭੂਤਂ ਪਰਿਯਾਦਿਣ੍ਣਚਿਤ੍ਤਂ ਸਮ੍ਪਜਾਨਮੁਸਾ ਭਾਸਨ੍ਤਂ. ਏਵਂ ਦਾਰੁਣੋ ਖੋ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਲਾਭਸਕ੍ਕਾਰਸਿਲੋਕੋ…ਪੇ… ਏਵਞ੍ਹਿ ਵੋ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਸਿਕ੍ਖਿਤਬ੍ਬ’’ਨ੍ਤਿ. ਦਸਮਂ.

ਦੁਤਿਯੋ ਵਗ੍ਗੋ.

ਤਸ੍ਸੁਦ੍ਦਾਨਂ –

ਦ੍ਵੇ ਪਾਤਿ ਦ੍ਵੇ ਸੁਵਣ੍ਣਾ ਚ, ਸਿਙ੍ਗੀਹਿ ਅਪਰੇ ਦੁਵੇ;

ਪਥਵੀ ਕਿਞ੍ਚਿਕ੍ਖਜੀਵਿਤਂ, ਜਨਪਦਕਲ੍ਯਾਣਿਯਾ ਦਸਾਤਿ.