੧੧. ਅਕੁਸਲਵਿਤਕ੍ਕਸੁਤ੍ਤਂ

੨੩੧. ਏਕਂ ਸਮਯਂ ਅਞ੍ਞਤਰੋ ਭਿਕ੍ਖੁ ਕੋਸਲੇਸੁ ਵਿਹਰਤਿ ਅਞ੍ਞਤਰਸ੍ਮਿਂ ਵਨਸਣ੍ਡੇ. ਤੇਨ ਖੋ ਪਨ ਸਮਯੇਨ ਸੋ ਭਿਕ੍ਖੁ ਦਿਵਾਵਿਹਾਰਗਤੋ ਪਾਪਕੇ ਅਕੁਸਲੇ ਵਿਤਕ੍ਕੇ ਵਿਤਕ੍ਕੇਤਿ, ਸੇਯ੍ਯਥਿਦਂ – ਕਾਮਵਿਤਕ੍ਕਂ, ਬ੍ਯਾਪਾਦਵਿਤਕ੍ਕਂ, ਵਿਹਿਂਸਾਵਿਤਕ੍ਕਂ. ਅਥ ਖੋ ਯਾ ਤਸ੍ਮਿਂ ਵਨਸਣ੍ਡੇ ਅਧਿਵਤ੍ਥਾ ਦੇਵਤਾ ਤਸ੍ਸ ਭਿਕ੍ਖੁਨੋ ਅਨੁਕਮ੍ਪਿਕਾ ਅਤ੍ਥਕਾਮਾ ਤਂ ਭਿਕ੍ਖੁਂ ਸਂਵੇਜੇਤੁਕਾਮਾ ਯੇਨ ਸੋ ਭਿਕ੍ਖੁ ਤੇਨੁਪਸਙ੍ਕਮਿ; ਉਪਸਙ੍ਕਮਿਤ੍ਵਾ ਤਂ ਭਿਕ੍ਖੁਂ ਗਾਥਾਹਿ ਅਜ੍ਝਭਾਸਿ –

‘‘ਅਯੋਨਿਸੋ ਮਨਸਿਕਾਰਾ, ਸੋ ਵਿਤਕ੍ਕੇਹਿ ਖਜ੍ਜਸਿ;

ਅਯੋਨਿਸੋ [ਅਯੋਨਿਂ (ਪੀ. ਕ.)] ਪਟਿਨਿਸ੍ਸਜ੍ਜ, ਯੋਨਿਸੋ ਅਨੁਚਿਨ੍ਤਯ.

‘‘ਸਤ੍ਥਾਰਂ ਧਮ੍ਮਮਾਰਬ੍ਭ, ਸਙ੍ਘਂ ਸੀਲਾਨਿ ਅਤ੍ਤਨੋ;

ਅਧਿਗਚ੍ਛਸਿ ਪਾਮੋਜ੍ਜਂ, ਪੀਤਿਸੁਖਮਸਂਸਯਂ;

ਤਤੋ ਪਾਮੋਜ੍ਜਬਹੁਲੋ, ਦੁਕ੍ਖਸ੍ਸਨ੍ਤਂ ਕਰਿਸ੍ਸਸੀ’’ਤਿ.

ਅਥ ਖੋ ਸੋ ਭਿਕ੍ਖੁ ਤਾਯ ਦੇਵਤਾਯ ਸਂਵੇਜਿਤੋ ਸਂਵੇਗਮਾਪਾਦੀਤਿ.