੬. ਚਾਲਾਸੁਤ੍ਤਂ

੧੬੭. ਸਾਵਤ੍ਥਿਨਿਦਾਨਂ. ਅਥ ਖੋ ਚਾਲਾ ਭਿਕ੍ਖੁਨੀ ਪੁਬ੍ਬਣ੍ਹਸਮਯਂ ਨਿਵਾਸੇਤ੍ਵਾ…ਪੇ… ਅਞ੍ਞਤਰਸ੍ਮਿਂ ਰੁਕ੍ਖਮੂਲੇ ਦਿਵਾਵਿਹਾਰਂ ਨਿਸੀਦਿ. ਅਥ ਖੋ ਮਾਰੋ ਪਾਪਿਮਾ ਯੇਨ ਚਾਲਾ ਭਿਕ੍ਖੁਨੀ ਤੇਨੁਪਸਙ੍ਕਮਿ; ਉਪਸਙ੍ਕਮਿਤ੍ਵਾ ਚਾਲਂ ਭਿਕ੍ਖੁਨਿਂ ਏਤਦਵੋਚ – ‘‘ਕਿਂ ਨੁ ਤ੍ਵਂ, ਭਿਕ੍ਖੁਨਿ, ਨ ਰੋਚੇਸੀ’’ਤਿ? ‘‘ਜਾਤਿਂ ਖ੍ਵਾਹਂ, ਆਵੁਸੋ, ਨ ਰੋਚੇਮੀ’’ਤਿ.

‘‘ਕਿਂ ਨੁ ਜਾਤਿਂ ਨ ਰੋਚੇਸਿ, ਜਾਤੋ ਕਾਮਾਨਿ ਭੁਞ੍ਜਤਿ;

ਕੋ ਨੁ ਤਂ ਇਦਮਾਦਪਯਿ, ਜਾਤਿਂ ਮਾ ਰੋਚ [ਮਾ ਰੋਚੇਸਿ (ਸੀ. ਪੀ.)] ਭਿਕ੍ਖੁਨੀ’’ਤਿ.

‘‘ਜਾਤਸ੍ਸ ਮਰਣਂ ਹੋਤਿ, ਜਾਤੋ ਦੁਕ੍ਖਾਨਿ ਫੁਸ੍ਸਤਿ [ਪਸ੍ਸਤਿ (ਸੀ. ਪੀ.)];

ਬਨ੍ਧਂ ਵਧਂ ਪਰਿਕ੍ਲੇਸਂ, ਤਸ੍ਮਾ ਜਾਤਿਂ ਨ ਰੋਚਯੇ.

‘‘ਬੁਦ੍ਧੋ ਧਮ੍ਮਮਦੇਸੇਸਿ, ਜਾਤਿਯਾ ਸਮਤਿਕ੍ਕਮਂ;

ਸਬ੍ਬਦੁਕ੍ਖਪ੍ਪਹਾਨਾਯ, ਸੋ ਮਂ ਸਚ੍ਚੇ ਨਿਵੇਸਯਿ.

‘‘ਯੇ ਚ ਰੂਪੂਪਗਾ ਸਤ੍ਤਾ, ਯੇ ਚ ਅਰੂਪਟ੍ਠਾਯਿਨੋ;

ਨਿਰੋਧਂ ਅਪ੍ਪਜਾਨਨ੍ਤਾ, ਆਗਨ੍ਤਾਰੋ ਪੁਨਬ੍ਭਵ’’ਨ੍ਤਿ.

ਅਥ ਖੋ ਮਾਰੋ ਪਾਪਿਮਾ ‘‘ਜਾਨਾਤਿ ਮਂ ਚਾਲਾ ਭਿਕ੍ਖੁਨੀ’’ਤਿ ਦੁਕ੍ਖੀ ਦੁਮ੍ਮਨੋ ਤਤ੍ਥੇਵਨ੍ਤਰਧਾਯੀਤਿ.