੩. ਕਿਸਾਗੋਤਮੀਸੁਤ੍ਤਂ

੧੬੪. ਸਾਵਤ੍ਥਿਨਿਦਾਨਂ. ਅਥ ਖੋ ਕਿਸਾਗੋਤਮੀ ਭਿਕ੍ਖੁਨੀ ਪੁਬ੍ਬਣ੍ਹਸਮਯਂ ਨਿਵਾਸੇਤ੍ਵਾ ਪਤ੍ਤਚੀਵਰਮਾਦਾਯ ਸਾਵਤ੍ਥਿਂ ਪਿਣ੍ਡਾਯ ਪਾਵਿਸਿ. ਸਾਵਤ੍ਥਿਯਂ ਪਿਣ੍ਡਾਯ ਚਰਿਤ੍ਵਾ ਪਚ੍ਛਾਭਤ੍ਤਂ ਪਿਣ੍ਡਪਾਤਪਟਿਕ੍ਕਨ੍ਤਾ ਯੇਨ ਅਨ੍ਧਵਨਂ ਤੇਨੁਪਸਙ੍ਕਮਿ, ਦਿਵਾਵਿਹਾਰਾਯ. ਅਨ੍ਧਵਨਂ ਅਜ੍ਝੋਗਾਹੇਤ੍ਵਾ ਅਞ੍ਞਤਰਸ੍ਮਿਂ ਰੁਕ੍ਖਮੂਲੇ ਦਿਵਾਵਿਹਾਰਂ ਨਿਸੀਦਿ. ਅਥ ਖੋ ਮਾਰੋ ਪਾਪਿਮਾ ਕਿਸਾਗੋਤਮਿਯਾ ਭਿਕ੍ਖੁਨਿਯਾ ਭਯਂ ਛਮ੍ਭਿਤਤ੍ਤਂ ਲੋਮਹਂਸਂ ਉਪ੍ਪਾਦੇਤੁਕਾਮੋ ਸਮਾਧਿਮ੍ਹਾ ਚਾਵੇਤੁਕਾਮੋ ਯੇਨ ਕਿਸਾਗੋਤਮੀ ਭਿਕ੍ਖੁਨੀ ਤੇਨੁਪਸਙ੍ਕਮਿ; ਉਪਸਙ੍ਕਮਿਤ੍ਵਾ ਕਿਸਾਗੋਤਮਿਂ ਭਿਕ੍ਖੁਨਿਂ ਗਾਥਾਯ ਅਜ੍ਝਭਾਸਿ –

‘‘ਕਿਂ ਨੁ ਤ੍ਵਂ ਮਤਪੁਤ੍ਤਾਵ, ਏਕਮਾਸਿ ਰੁਦਮ੍ਮੁਖੀ;

ਵਨਮਜ੍ਝਗਤਾ ਏਕਾ, ਪੁਰਿਸਂ ਨੁ ਗਵੇਸਸੀ’’ਤਿ.

ਅਥ ਖੋ ਕਿਸਾਗੋਤਮਿਯਾ ਭਿਕ੍ਖੁਨਿਯਾ ਏਤਦਹੋਸਿ – ‘‘ਕੋ ਨੁ ਖ੍ਵਾਯਂ ਮਨੁਸ੍ਸੋ ਵਾ ਅਮਨੁਸ੍ਸੋ ਵਾ ਗਾਥਂ ਭਾਸਤੀ’’ਤਿ? ਅਥ ਖੋ ਕਿਸਾਗੋਤਮਿਯਾ ਭਿਕ੍ਖੁਨਿਯਾ ਏਤਦਹੋਸਿ – ‘‘ਮਾਰੋ ਖੋ ਅਯਂ ਪਾਪਿਮਾ ਮਮ ਭਯਂ ਛਮ੍ਭਿਤਤ੍ਤਂ ਲੋਮਹਂਸਂ ਉਪ੍ਪਾਦੇਤੁਕਾਮੋ ਸਮਾਧਿਮ੍ਹਾ ਚਾਵੇਤੁਕਾਮੋ ਗਾਥਂ ਭਾਸਤੀ’’ਤਿ.

ਅਥ ਖੋ ਕਿਸਾਗੋਤਮੀ ਭਿਕ੍ਖੁਨੀ ‘‘ਮਾਰੋ ਅਯਂ ਪਾਪਿਮਾ’’ ਇਤਿ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਮਾਰਂ ਪਾਪਿਮਨ੍ਤਂ ਗਾਥਾਹਿ ਪਚ੍ਚਭਾਸਿ –

‘‘ਅਚ੍ਚਨ੍ਤਂ ਮਤਪੁਤ੍ਤਾਮ੍ਹਿ, ਪੁਰਿਸਾ ਏਤਦਨ੍ਤਿਕਾ;

ਨ ਸੋਚਾਮਿ ਨ ਰੋਦਾਮਿ, ਨ ਤਂ ਭਾਯਾਮਿ ਆਵੁਸੋ.

‘‘ਸਬ੍ਬਤ੍ਥ ਵਿਹਤਾ ਨਨ੍ਦੀ, ਤਮੋਕ੍ਖਨ੍ਧੋ ਪਦਾਲਿਤੋ;

ਜੇਤ੍ਵਾਨ ਮਚ੍ਚੁਨੋ [ਜੇਤ੍ਵਾ ਨਮੁਚਿਨੋ (ਸੀ.)] ਸੇਨਂ, ਵਿਹਰਾਮਿ ਅਨਾਸਵਾ’’ਤਿ.

ਅਥ ਖੋ ਮਾਰੋ ਪਾਪਿਮਾ ‘‘ਜਾਨਾਤਿ ਮਂ ਕਿਸਾਗੋਤਮੀ ਭਿਕ੍ਖੁਨੀ’’ਤਿ ਦੁਕ੍ਖੀ ਦੁਮ੍ਮਨੋ ਤਤ੍ਥੇਵਨ੍ਤਰਧਾਯੀਤਿ.