੮. ਕਕੁਧਸੁਤ੍ਤਂ

੯੯. ਏਵਂ ਮੇ ਸੁਤਂ – ਏਕਂ ਸਮਯਂ ਭਗਵਾ ਸਾਕੇਤੇ ਵਿਹਰਤਿ ਅਞ੍ਜਨਵਨੇ ਮਿਗਦਾਯੇ. ਅਥ ਖੋ ਕਕੁਧੋ ਦੇਵਪੁਤ੍ਤੋ ਅਭਿਕ੍ਕਨ੍ਤਾਯ ਰਤ੍ਤਿਯਾ ਅਭਿਕ੍ਕਨ੍ਤਵਣ੍ਣੋ ਕੇਵਲਕਪ੍ਪਂ ਅਞ੍ਜਨਵਨਂ ਓਭਾਸੇਤ੍ਵਾ ਯੇਨ ਭਗਵਾ ਤੇਨੁਪਸਙ੍ਕਮਿ; ਉਪਸਙ੍ਕਮਿਤ੍ਵਾ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਅਭਿਵਾਦੇਤ੍ਵਾ ਏਕਮਨ੍ਤਂ ਅਟ੍ਠਾਸਿ. ਏਕਮਨ੍ਤਂ ਠਿਤੋ ਖੋ ਕਕੁਧੋ ਦੇਵਪੁਤ੍ਤੋ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਏਤਦਵੋਚ – ‘‘ਨਨ੍ਦਸਿ, ਸਮਣਾ’’ਤਿ? ‘‘ਕਿਂ ਲਦ੍ਧਾ, ਆਵੁਸੋ’’ਤਿ? ‘‘ਤੇਨ ਹਿ, ਸਮਣ, ਸੋਚਸੀ’’ਤਿ? ‘‘ਕਿਂ ਜੀਯਿਤ੍ਥ, ਆਵੁਸੋ’’ਤਿ? ‘‘ਤੇਨ ਹਿ, ਸਮਣ, ਨੇਵ ਨਨ੍ਦਸਿ ਨ ਚ [ਨੇਵ (ਸੀ. ਸ੍ਯਾ. ਕਂ.)] ਸੋਚਸੀ’’ਤਿ? ‘‘ਏਵਮਾਵੁਸੋ’’ਤਿ.

‘‘ਕਚ੍ਚਿ ਤ੍ਵਂ ਅਨਘੋ [ਅਨਿਘੋ (ਸਬ੍ਬਤ੍ਥ)] ਭਿਕ੍ਖੁ, ਕਚ੍ਚਿ ਨਨ੍ਦੀ [ਨਨ੍ਦਿ (ਸੀ. ਸ੍ਯਾ. ਕਂ.)] ਨ ਵਿਜ੍ਜਤਿ;

ਕਚ੍ਚਿ ਤਂ ਏਕਮਾਸੀਨਂ, ਅਰਤੀ ਨਾਭਿਕੀਰਤੀ’’ਤਿ.

‘‘ਅਨਘੋ ਵੇ ਅਹਂ ਯਕ੍ਖ, ਅਥੋ ਨਨ੍ਦੀ ਨ ਵਿਜ੍ਜਤਿ;

ਅਥੋ ਮਂ ਏਕਮਾਸੀਨਂ, ਅਰਤੀ ਨਾਭਿਕੀਰਤੀ’’ਤਿ.

‘‘ਕਥਂ ਤ੍ਵਂ ਅਨਘੋ ਭਿਕ੍ਖੁ, ਕਥਂ ਨਨ੍ਦੀ ਨ ਵਿਜ੍ਜਤਿ;

ਕਥਂ ਤਂ ਏਕਮਾਸੀਨਂ, ਅਰਤੀ ਨਾਭਿਕੀਰਤੀ’’ਤਿ.

‘‘ਅਘਜਾਤਸ੍ਸ ਵੇ ਨਨ੍ਦੀ, ਨਨ੍ਦੀਜਾਤਸ੍ਸ ਵੇ ਅਘਂ;

ਅਨਨ੍ਦੀ ਅਨਘੋ ਭਿਕ੍ਖੁ, ਏਵਂ ਜਾਨਾਹਿ ਆਵੁਸੋ’’ਤਿ.

‘‘ਚਿਰਸ੍ਸਂ ਵਤ ਪਸ੍ਸਾਮਿ, ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਪਰਿਨਿਬ੍ਬੁਤਂ;

ਅਨਨ੍ਦਿਂ ਅਨਘਂ ਭਿਕ੍ਖੁਂ, ਤਿਣ੍ਣਂ ਲੋਕੇ ਵਿਸਤ੍ਤਿਕ’’ਨ੍ਤਿ.