੫. ਦਾਮਲਿਸੁਤ੍ਤਂ

੮੬. ਸਾਵਤ੍ਥਿਨਿਦਾਨਂ. ਅਥ ਖੋ ਦਾਮਲਿ ਦੇਵਪੁਤ੍ਤੋ ਅਭਿਕ੍ਕਨ੍ਤਾਯ ਰਤ੍ਤਿਯਾ ਅਭਿਕ੍ਕਨ੍ਤਵਣ੍ਣੋ ਕੇਵਲਕਪ੍ਪਂ ਜੇਤਵਨਂ ਓਭਾਸੇਤ੍ਵਾ ਯੇਨ ਭਗਵਾ ਤੇਨੁਪਸਙ੍ਕਮਿ; ਉਪਸਙ੍ਕਮਿਤ੍ਵਾ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਅਭਿਵਾਦੇਤ੍ਵਾ ਏਕਮਨ੍ਤਂ ਅਟ੍ਠਾਸਿ. ਏਕਮਨ੍ਤਂ ਠਿਤੋ ਖੋ ਦਾਮਲਿ ਦੇਵਪੁਤ੍ਤੋ ਭਗਵਤੋ ਸਨ੍ਤਿਕੇ ਇਮਂ ਗਾਥਂ ਅਭਾਸਿ –

‘‘ਕਰਣੀਯਮੇਤਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਨ, ਪਧਾਨਂ ਅਕਿਲਾਸੁਨਾ;

ਕਾਮਾਨਂ ਵਿਪ੍ਪਹਾਨੇਨ, ਨ ਤੇਨਾਸੀਸਤੇ ਭਵ’’ਨ੍ਤਿ.

‘‘ਨਤ੍ਥਿ ਕਿਚ੍ਚਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਸ (ਦਾਮਲੀਤਿ ਭਗਵਾ),

ਕਤਕਿਚ੍ਚੋ ਹਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ.

‘‘ਯਾਵ ਨ ਗਾਧਂ ਲਭਤਿ ਨਦੀਸੁ,

ਆਯੂਹਤਿ ਸਬ੍ਬਗਤ੍ਤੇਭਿ ਜਨ੍ਤੁ;

ਗਾਧਞ੍ਚ ਲਦ੍ਧਾਨ ਥਲੇ ਠਿਤੋ ਯੋ,

ਨਾਯੂਹਤੀ ਪਾਰਗਤੋ ਹਿ ਸੋਵ [ਸੋਤਿ (ਸੀ. ਪੀ. ਕ.), ਹੋਤਿ (ਸ੍ਯਾ. ਕਂ.), ਸੋ (?)].

‘‘ਏਸੂਪਮਾ ਦਾਮਲਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਸ,

ਖੀਣਾਸਵਸ੍ਸ ਨਿਪਕਸ੍ਸ ਝਾਯਿਨੋ;

ਪਪ੍ਪੁਯ੍ਯ ਜਾਤਿਮਰਣਸ੍ਸ ਅਨ੍ਤਂ,

ਨਾਯੂਹਤੀ ਪਾਰਗਤੋ ਹਿ ਸੋ’’ਤਿ [ਹੋਤੀਤਿ (ਸ੍ਯਾ. ਕਂ.)].