੧. ਇਨ੍ਦਕਸੁਤ੍ਤਂ

੨੩੫. ਏਵਂ ਮੇ ਸੁਤਂ – ਏਕਂ ਸਮਯਂ ਭਗਵਾ ਰਾਜਗਹੇ ਵਿਹਰਤਿ ਇਨ੍ਦਕੂਟੇ ਪਬ੍ਬਤੇ, ਇਨ੍ਦਕਸ੍ਸ ਯਕ੍ਖਸ੍ਸ ਭਵਨੇ. ਅਥ ਖੋ ਇਨ੍ਦਕੋ ਯਕ੍ਖੋ ਯੇਨ ਭਗਵਾ ਤੇਨੁਪਸਙ੍ਕਮਿ; ਉਪਸਙ੍ਕਮਿਤ੍ਵਾ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਗਾਥਾਯ ਅਜ੍ਝਭਾਸਿ –

‘‘ਰੂਪਂ ਨ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਵਦਨ੍ਤਿ ਬੁਦ੍ਧਾ, ਕਥਂ ਨ੍ਵਯਂ ਵਿਨ੍ਦਤਿਮਂ ਸਰੀਰਂ;

ਕੁਤਸ੍ਸ ਅਟ੍ਠੀਯਕਪਿਣ੍ਡਮੇਤਿ, ਕਥਂ ਨ੍ਵਯਂ ਸਜ੍ਜਤਿ ਗਬ੍ਭਰਸ੍ਮਿ’’ਨ੍ਤਿ.

‘‘ਪਠਮਂ ਕਲਲਂ ਹੋਤਿ, ਕਲਲਾ ਹੋਤਿ ਅਬ੍ਬੁਦਂ;

ਅਬ੍ਬੁਦਾ ਜਾਯਤੇ ਪੇਸਿ, ਪੇਸਿ ਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤਤੀ ਘਨੋ;

ਘਨਾ ਪਸਾਖਾ ਜਾਯਨ੍ਤਿ, ਕੇਸਾ ਲੋਮਾ ਨਖਾਪਿ ਚ.

‘‘ਯਞ੍ਚਸ੍ਸ ਭੁਞ੍ਜਤੀ ਮਾਤਾ, ਅਨ੍ਨਂ ਪਾਨਞ੍ਚ ਭੋਜਨਂ;

ਤੇਨ ਸੋ ਤਤ੍ਥ ਯਾਪੇਤਿ, ਮਾਤੁਕੁਚ੍ਛਿਗਤੋ ਨਰੋ’’ਤਿ.