੧. ਪਠਮਅਗਾਰਿਯਵਿਮਾਨਵਤ੍ਥੁ

੧੦੪੮. ‘‘ਯਥਾ ਵਨਂ ਚਿਤ੍ਤਲਤਂ ਪਭਾਸਤਿ [ਪਕਾਸਤਿ (ਕ.)], ਉਯ੍ਯਾਨਸੇਟ੍ਠਂ ਤਿਦਸਾਨਮੁਤ੍ਤਮਂ;

ਤਥੂਪਮਂ ਤੁਯ੍ਹਮਿਦਂ ਵਿਮਾਨਂ, ਓਭਾਸਯਂ ਤਿਟ੍ਠਤਿ ਅਨ੍ਤਲਿਕ੍ਖੇ.

੧੦੪੯. ‘‘ਦੇਵਿਦ੍ਧਿਪਤ੍ਤੋਸਿ ਮਹਾਨੁਭਾਵੋ, ਮਨੁਸ੍ਸਭੂਤੋ ਕਿਮਕਾਸਿ ਪੁਞ੍ਞਂ;

ਕੇਨਾਸਿ ਏਵਂ ਜਲਿਤਾਨੁਭਾਵੋ, ਵਣ੍ਣੋ ਚ ਤੇ ਸਬ੍ਬਦਿਸਾ ਪਭਾਸਤੀ’’ਤਿ.

੧੦੫੦. ਸੋ ਦੇਵਪੁਤ੍ਤੋ ਅਤ੍ਤਮਨੋ, ਮੋਗ੍ਗਲ੍ਲਾਨੇਨ ਪੁਚ੍ਛਿਤੋ;

ਪਞ੍ਹਂ ਪੁਟ੍ਠੋ ਵਿਯਾਕਾਸਿ, ਯਸ੍ਸ ਕਮ੍ਮਸ੍ਸਿਦਂ ਫਲਂ.

੧੦੫੧. ‘‘ਅਹਞ੍ਚ ਭਰਿਯਾ ਚ ਮਨੁਸ੍ਸਲੋਕੇ, ਓਪਾਨਭੂਤਾ ਘਰਮਾਵਸਿਮ੍ਹ;

ਅਨ੍ਨਞ੍ਚ ਪਾਨਞ੍ਚ ਪਸਨ੍ਨਚਿਤ੍ਤਾ, ਸਕ੍ਕਚ੍ਚ ਦਾਨਂ ਵਿਪੁਲਂ ਅਦਮ੍ਹ.

੧੦੫੨. ‘‘ਤੇਨ ਮੇਤਾਦਿਸੋ ਵਣ੍ਣੋ…ਪੇ…ਵਣ੍ਣੋ ਚ ਮੇ ਸਬ੍ਬਦਿਸਾ ਪਭਾਸਤੀ’’ਤਿ.

ਪਠਮਅਗਾਰਿਯਵਿਮਾਨਂ ਪਠਮਂ.