੨. ਦੁਤਿਯਅਗਾਰਿਯਵਿਮਾਨਵਤ੍ਥੁ

੧੦੫੪. ‘‘ਯਥਾ ਵਨਂ ਚਿਤ੍ਤਲਤਂ ਪਭਾਸਤਿ, ਉਯ੍ਯਾਨਸੇਟ੍ਠਂ ਤਿਦਸਾਨਮੁਤ੍ਤਮਂ;

ਤਥੂਪਮਂ ਤੁਯ੍ਹਮਿਦਂ ਵਿਮਾਨਂ, ਓਭਾਸਯਂ ਤਿਟ੍ਠਤਿ ਅਨ੍ਤਲਿਕ੍ਖੇ.

੧੦੫੫. ‘‘ਦੇਵਿਦ੍ਧਿਪਤ੍ਤੋਸਿ ਮਹਾਨੁਭਾਵੋ, ਮਨੁਸ੍ਸਭੂਤੋ ਕਿਮਕਾਸਿ ਪੁਞ੍ਞਂ;

ਕੇਨਾਸਿ ਏਵਂ ਜਲਿਤਾਨੁਭਾਵੋ, ਵਣ੍ਣੋ ਚ ਤੇ ਸਬ੍ਬਦਿਸਾ ਪਭਾਸਤੀ’’ਤਿ.

੧੦੫੬. ਸੋ ਦੇਵਪੁਤ੍ਤੋ ਅਤ੍ਤਮਨੋ…ਪੇ… ਯਸ੍ਸ ਕਮ੍ਮਸ੍ਸਿਦਂ ਫਲਂ.

੧੦੫੭. ‘‘ਅਹਞ੍ਚ ਭਰਿਯਾ ਚ ਮਨੁਸ੍ਸਲੋਕੇ, ਓਪਾਨਭੂਤਾ ਘਰਮਾਵਸਿਮ੍ਹ;

ਅਨ੍ਨਞ੍ਚ ਪਾਨਞ੍ਚ ਪਸਨ੍ਨਚਿਤ੍ਤਾ, ਸਕ੍ਕਚ੍ਚ ਦਾਨਂ ਵਿਪੁਲਂ ਅਦਮ੍ਹ.

੧੦੫੮. ‘‘ਤੇਨ ਮੇਤਾਦਿਸੋ ਵਣ੍ਣੋ…ਪੇ… ਵਣ੍ਣੋ ਚ ਮੇ ਸਬ੍ਬਦਿਸਾ ਪਭਾਸਤੀ’’ਤਿ.

ਦੁਤਿਯਅਗਾਰਿਯਵਿਮਾਨਂ ਦੁਤਿਯਂ.