੫. ਅਨੋਪਮਾਥੇਰੀਗਾਥਾ

੧੫੧. ‘‘ਉਚ੍ਚੇ ਕੁਲੇ ਅਹਂ ਜਾਤਾ, ਬਹੁਵਿਤ੍ਤੇ ਮਹਦ੍ਧਨੇ;

ਵਣ੍ਣਰੂਪੇਨ ਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾ, ਧੀਤਾ ਮਜ੍ਝਸ੍ਸ [ਮੇਘਸ੍ਸ (ਸੀ.), ਮੇਘਿਸ੍ਸ (ਸ੍ਯਾ.)] ਅਤ੍ਰਜਾ.

੧੫੨. ‘‘ਪਤ੍ਥਿਤਾ ਰਾਜਪੁਤ੍ਤੇਹਿ, ਸੇਟ੍ਠਿਪੁਤ੍ਤੇਹਿ ਗਿਜ੍ਝਿਤਾ [ਸੇਟ੍ਠਿਪੁਤ੍ਤੇਹਿ ਭਿਜ੍ਝਿਤਾ (ਸੀ.)];

ਪਿਤੁ ਮੇ ਪੇਸਯੀ ਦੂਤਂ, ਦੇਥ ਮਯ੍ਹਂ ਅਨੋਪਮਂ.

੧੫੩. ‘‘ਯਤ੍ਤਕਂ ਤੁਲਿਤਾ ਏਸਾ, ਤੁਯ੍ਹਂ ਧੀਤਾ ਅਨੋਪਮਾ;

ਤਤੋ ਅਟ੍ਠਗੁਣਂ ਦਸ੍ਸਂ, ਹਿਰਞ੍ਞਂ ਰਤਨਾਨਿ ਚ.

੧੫੪. ‘‘ਸਾਹਂ ਦਿਸ੍ਵਾਨ ਸਮ੍ਬੁਦ੍ਧਂ, ਲੋਕਜੇਟ੍ਠਂ ਅਨੁਤ੍ਤਰਂ;

ਤਸ੍ਸ ਪਾਦਾਨਿ ਵਨ੍ਦਿਤ੍ਵਾ, ਏਕਮਨ੍ਤਂ ਉਪਾਵਿਸਿਂ.

੧੫੫. ‘‘ਸੋ ਮੇ ਧਮ੍ਮਮਦੇਸੇਸਿ, ਅਨੁਕਮ੍ਪਾਯ ਗੋਤਮੋ;

ਨਿਸਿਨ੍ਨਾ ਆਸਨੇ ਤਸ੍ਮਿਂ, ਫੁਸਯਿਂ ਤਤਿਯਂ ਫਲਂ.

੧੫੬. ‘‘ਤਤੋ ਕੇਸਾਨਿ ਛੇਤ੍ਵਾਨ, ਪਬ੍ਬਜਿਂ ਅਨਗਾਰਿਯਂ;

ਅਜ੍ਜ ਮੇ ਸਤ੍ਤਮੀ ਰਤ੍ਤਿ, ਯਤੋ ਤਣ੍ਹਾ ਵਿਸੋਸਿਤਾ’’ਤਿ.

… ਅਨੋਪਮਾ ਥੇਰੀ….