੧. ਵਿਤਕ੍ਕਸੁਤ੍ਤਂ

੩੮. ਵੁਤ੍ਤਞ੍ਹੇਤਂ ਭਗਵਤਾ, ਵੁਤ੍ਤਮਰਹਤਾਤਿ ਮੇ ਸੁਤਂ –

‘‘ਤਥਾਗਤਂ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਅਰਹਨ੍ਤਂ ਸਮ੍ਮਾਸਮ੍ਬੁਦ੍ਧਂ ਦ੍ਵੇ ਵਿਤਕ੍ਕਾ ਬਹੁਲਂ ਸਮੁਦਾਚਰਨ੍ਤਿ – ਖੇਮੋ ਚ ਵਿਤਕ੍ਕੋ, ਪਵਿਵੇਕੋ ਚ [ਵਿਵੇਕੋ ਚ (ਸ੍ਯਾ.)]. ਅਬ੍ਯਾਪਜ੍ਝਾਰਾਮੋ [ਅਬ੍ਯਾਪਜ੍ਜਾਰਾਮੋ (ਕ.), ਅਬ੍ਯਾਬਜ੍ਝਾਰਾਮੋ (?)], ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਤਥਾਗਤੋ ਅਬ੍ਯਾਪਜ੍ਝਰਤੋ. ਤਮੇਨਂ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਤਥਾਗਤਂ ਅਬ੍ਯਾਪਜ੍ਝਾਰਾਮਂ ਅਬ੍ਯਾਪਜ੍ਝਰਤਂ ਏਸੇਵ ਵਿਤਕ੍ਕੋ ਬਹੁਲਂ ਸਮੁਦਾਚਰਤਿ – ‘ਇਮਾਯਾਹਂ ਇਰਿਯਾਯ ਨ ਕਿਞ੍ਚਿ ਬ੍ਯਾਬਾਧੇਮਿ ਤਸਂ ਵਾ ਥਾਵਰਂ ਵਾ’ਤਿ.

‘‘ਪਵਿਵੇਕਾਰਾਮੋ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਤਥਾਗਤੋ ਪਵਿਵੇਕਰਤੋ. ਤਮੇਨਂ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਤਥਾਗਤਂ ਪਵਿਵੇਕਾਰਾਮਂ ਪਵਿਵੇਕਰਤਂ ਏਸੇਵ ਵਿਤਕ੍ਕੋ ਬਹੁਲਂ ਸਮੁਦਾਚਰਤਿ – ‘ਯਂ ਅਕੁਸਲਂ ਤਂ ਪਹੀਨ’ਨ੍ਤਿ.

‘‘ਤਸ੍ਮਾਤਿਹ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਤੁਮ੍ਹੇਪਿ ਅਬ੍ਯਾਪਜ੍ਝਾਰਾਮਾ ਵਿਹਰਥ ਅਬ੍ਯਾਪਜ੍ਝਰਤਾ. ਤੇਸਂ ਵੋ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਤੁਮ੍ਹਾਕਂ ਅਬ੍ਯਾਪਜ੍ਝਾਰਾਮਾਨਂ ਵਿਹਰਤਂ ਅਬ੍ਯਾਪਜ੍ਝਰਤਾਨਂ ਏਸੇਵ ਵਿਤਕ੍ਕੋ ਬਹੁਲਂ ਸਮੁਦਾਚਰਿਸ੍ਸਤਿ – ‘ਇਮਾਯ ਮਯਂ ਇਰਿਯਾਯ ਨ ਕਿਞ੍ਚਿ ਬ੍ਯਾਬਾਧੇਮ ਤਸਂ ਵਾ ਥਾਵਰਂ ਵਾ’ਤਿ.

‘‘ਪਵਿਵੇਕਾਰਾਮਾ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਵਿਹਰਥ ਪਵਿਵੇਕਰਤਾ. ਤੇਸਂ ਵੋ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਤੁਮ੍ਹਾਕਂ ਪਵਿਵੇਕਾਰਾਮਾਨਂ ਵਿਹਰਤਂ ਪਵਿਵੇਕਰਤਾਨਂ ਏਸੇਵ ਵਿਤਕ੍ਕੋ ਬਹੁਲਂ ਸਮੁਦਾਚਰਿਸ੍ਸਤਿ – ‘ਕਿਂ ਅਕੁਸਲਂ, ਕਿਂ ਅਪ੍ਪਹੀਨਂ, ਕਿਂ ਪਜਹਾਮਾ’’’ਤਿ. ਏਤਮਤ੍ਥਂ ਭਗਵਾ ਅਵੋਚ. ਤਤ੍ਥੇਤਂ ਇਤਿ ਵੁਚ੍ਚਤਿ –

‘‘ਤਥਾਗਤਂ ਬੁਦ੍ਧਮਸਯ੍ਹਸਾਹਿਨਂ, ਦੁਵੇ ਵਿਤਕ੍ਕਾ ਸਮੁਦਾਚਰਨ੍ਤਿ ਨਂ;

ਖੇਮੋ ਵਿਤਕ੍ਕੋ ਪਠਮੋ ਉਦੀਰਿਤੋ, ਤਤੋ ਵਿਵੇਕੋ ਦੁਤਿਯੋ ਪਕਾਸਿਤੋ.

‘‘ਤਮੋਨੁਦਂ ਪਾਰਗਤਂ ਮਹੇਸਿਂ, ਤਂ ਪਤ੍ਤਿਪਤ੍ਤਂ ਵਸਿਮਂ ਅਨਾਸਵਂ;

ਵਿਸਨ੍ਤਰਂ [ਵੇਸਨ੍ਤਰਂ (ਸੀ. ਕ.), ਵਿਸ੍ਸਨ੍ਤਰਂ (ਪੀ.)] ਤਣ੍ਹਕ੍ਖਯੇ ਵਿਮੁਤ੍ਤਂ, ਤਂ ਵੇ ਮੁਨਿਂ ਅਨ੍ਤਿਮਦੇਹਧਾਰਿਂ;

ਮਾਰਞ੍ਜਹਂ [ਮਾਰਜਹਂ (ਸ੍ਯਾ.), ਮਾਨਜਹਂ (ਸੀ. ਕ.), ਮਾਨਂ ਜਹਂ (ਪੀ.)] ਬ੍ਰੂਮਿ ਜਰਾਯ ਪਾਰਗੁਂ.

‘‘ਸੇਲੇ ਯਥਾ ਪਬ੍ਬਤਮੁਦ੍ਧਨਿਟ੍ਠਿਤੋ, ਯਥਾਪਿ ਪਸ੍ਸੇ ਜਨਤਂ ਸਮਨ੍ਤਤੋ;

ਤਥੂਪਮਂ ਧਮ੍ਮਮਯਂ ਸੁਮੇਧੋ, ਪਾਸਾਦਮਾਰੁਯ੍ਹ ਸਮਨ੍ਤਚਕ੍ਖੁ;

ਸੋਕਾਵਤਿਣ੍ਣਂ ਜਨਤਮਪੇਤਸੋਕੋ, ਅਵੇਕ੍ਖਤਿ ਜਾਤਿਜਰਾਭਿਭੂਤ’’ਨ੍ਤਿ.

ਅਯਮ੍ਪਿ ਅਤ੍ਥੋ ਵੁਤ੍ਤੋ ਭਗਵਤਾ, ਇਤਿ ਮੇ ਸੁਤਨ੍ਤਿ. ਪਠਮਂ.