੪. ਅਨਾਦਰਿਯਸਿਕ੍ਖਾਪਦਵਣ੍ਣਨਾ

੩੪੨. ਚਤੁਤ੍ਥੇ – ਕਥਾਯਂ ਨਸ੍ਸੇਯ੍ਯਾਤਿ ਕਥਂ ਅਯਂ ਧਮ੍ਮੋ ਤਨ੍ਤਿ ਪਵੇਣੀ ਨਸ੍ਸੇਯ੍ਯ. ਤਂ ਵਾ ਨ ਸਿਕ੍ਖਿਤੁਕਾਮੋਤਿ ਯੇਨ ਪਞ੍ਞਤ੍ਤੇਨ ਵੁਚ੍ਚਤਿ, ਤਂ ਪਞ੍ਞਤ੍ਤਂ ਨ ਸਿਕ੍ਖਿਤੁਕਾਮੋ. ਅਪਞ੍ਞਤ੍ਤੇਨਾਤਿ ਸੁਤ੍ਤੇ ਵਾ ਅਭਿਧਮ੍ਮੇ ਵਾ ਆਗਤੇਨ.

੩੪੪. ਏਵਂ ਅਮ੍ਹਾਕਂ ਆਚਰਿਯਾਨਂ ਉਗ੍ਗਹੋਤਿ ਏਤ੍ਥ ਗਾਰਯ੍ਹੋ ਆਚਰਿਯੁਗ੍ਗਹੋ ਨ ਗਹੇਤਬ੍ਬੋ; ਪਵੇਣਿਯਾ ਆਗਤੋ ਆਚਰਿਯੁਗ੍ਗਹੋਵ ਗਹੇਤਬ੍ਬੋ. ਕੁਰੁਨ੍ਦਿਯਂ ਪਨ ‘‘ਲੋਕਵਜ੍ਜੇ ਆਚਰਿਯੁਗ੍ਗਹੋ ਨ ਵਟ੍ਟਤਿ, ਪਣ੍ਣਤ੍ਤਿਵਜ੍ਜੇ ਪਨ ਵਟ੍ਟਤੀ’’ਤਿ ਵੁਤ੍ਤਂ. ਮਹਾਪਚ੍ਚਰਿਯਂ ‘‘ਸੁਤ੍ਤਂ ਸੁਤ੍ਤਾਨੁਲੋਮਞ੍ਚ ਉਗ੍ਗਹਿਤਕਾਨਂਯੇਵ ਆਚਰਿਯਾਨਂ ਉਗ੍ਗਹੋ ਪਮਾਣਂ, ਅਜਾਨਨ੍ਤਾਨਂ ਕਥਾ ਅਪ੍ਪਮਾਣਨ੍ਤਿ ਵੁਤ੍ਤਂ. ਤਂ ਸਬ੍ਬਂ ਪਵੇਣਿਯਾ ਆਗਤੇਸਮੋਧਾਨਂ ਗਚ੍ਛਤਿ. ਸੇਸਂ ਉਤ੍ਤਾਨਮੇਵਾਤਿ.

ਤਿਸਮੁਟ੍ਠਾਨਂ – ਕਾਯਚਿਤ੍ਤਤੋ ਵਾਚਾਚਿਤ੍ਤਤੋ ਕਾਯਵਾਚਾਚਿਤ੍ਤਤੋ ਚ ਸਮੁਟ੍ਠਾਤਿ, ਕਿਰਿਯਂ, ਸਞ੍ਞਾਵਿਮੋਕ੍ਖਂ, ਸਚਿਤ੍ਤਕਂ, ਲੋਕਵਜ੍ਜਂ, ਕਾਯਕਮ੍ਮਂ, ਵਚੀਕਮ੍ਮਂ, ਅਕੁਸਲਚਿਤ੍ਤਂ, ਦੁਕ੍ਖਵੇਦਨਨ੍ਤਿ.

ਅਨਾਦਰਿਯਸਿਕ੍ਖਾਪਦਂ ਚਤੁਤ੍ਥਂ.