੬. ਚਾਰਿਤ੍ਤਸਿਕ੍ਖਾਪਦਵਣ੍ਣਨਾ

੨੯੪. ਛਟ੍ਠਸਿਕ੍ਖਾਪਦੇ – ਦੇਥਾਵੁਸੋ ਭਤ੍ਤਨ੍ਤਿ ਏਤ੍ਥ ਤਂ ਕਿਰ ਭਤ੍ਤਂ ਅਭਿਹਟਂ ਅਹੋਸਿ, ਤਸ੍ਮਾ ਏਵਮਾਹਂਸੁ. ਅਨਭਿਹਟੇ ਪਨ ਏਵਂ ਵਤ੍ਤੁਂ ਨ ਲਬ੍ਭਤਿ, ਪਯੁਤ੍ਤਵਾਚਾ ਹੋਤਿ.

੨੯੫. ਤੇਨ ਹਿ ਭਿਕ੍ਖਵੇ ਪਟਿਗ੍ਗਹੇਤ੍ਵਾ ਨਿਕ੍ਖਿਪਥਾਤਿ ਇਦਂ ਪਨ ਭਗਵਾ ਕੁਲਸ੍ਸ ਸਦ੍ਧਾਨੁਰਕ੍ਖਣਤ੍ਥਾਯ ਆਹ. ਯਦਿ ‘‘ਭਾਜੇਤ੍ਵਾ ਖਾਦਥਾ’’ਤਿ ਵਦੇਯ੍ਯ, ਮਨੁਸ੍ਸਾਨਂ ਪਸਾਦਞ੍ਞਥਤ੍ਤਂ ਸਿਯਾ. ਉਸ੍ਸਾਰਿਯਿਤ੍ਥਾਤਿ ਪਟਿਹਰਿਯਿਤ੍ਥ; ਘਰਂਯੇਵ ਨਂ ਗਹੇਤ੍ਵਾ ਅਗਮਂਸੂਤਿ ਵੁਤ੍ਤਂ ਹੋਤਿ.

੨੯੮. ਸਨ੍ਤਂ ਭਿਕ੍ਖੁਨ੍ਤਿ ਏਤ੍ਥ ਕਿਤ੍ਤਾਵਤਾ ਸਨ੍ਤੋ ਹੋਤਿ, ਕਿਤ੍ਤਾਵਤਾ ਅਸਨ੍ਤੋਤਿ? ਅਨ੍ਤੋਵਿਹਾਰੇ ਯਤ੍ਥ ਠਿਤਸ੍ਸ ਕੁਲਾਨਿ ਪਯਿਰੁਪਾਸਨਚਿਤ੍ਤਂ ਉਪ੍ਪਨ੍ਨਂ, ਤਤੋ ਪਟ੍ਠਾਯ ਯਂ ਪਸ੍ਸੇ ਵਾ ਅਭਿਮੁਖੇ ਵਾ ਪਸ੍ਸਤਿ, ਯਸ੍ਸ ਸਕ੍ਕਾ ਹੋਤਿ ਪਕਤਿਵਚਨੇਨ ਆਰੋਚੇਤੁਂ, ਅਯਂ ਸਨ੍ਤੋ ਨਾਮ. ਇਤੋ ਚਿਤੋ ਚ ਪਰਿਯੇਸਿਤ੍ਵਾ ਆਰੋਚਨਕਿਚ੍ਚਂ ਨਾਮ ਨਤ੍ਥਿ. ਯੋ ਹਿ ਏਵਂ ਪਰਿਯੇਸਿਤਬ੍ਬੋ, ਸੋ ਅਸਨ੍ਤੋਯੇਵ. ਅਪਿਚ ਅਨ੍ਤੋਉਪਚਾਰਸੀਮਾਯ ਭਿਕ੍ਖੁਂ ਦਿਸ੍ਵਾ ਆਪੁਚ੍ਛਿਸ੍ਸਾਮੀਤਿ ਗਨ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਥ ਯਂ ਪਸ੍ਸਤਿ, ਸੋ ਆਪੁਚ੍ਛਿਤਬ੍ਬੋ. ਨੋ ਚੇ ਪਸ੍ਸਤਿ, ਅਸਨ੍ਤਂ ਭਿਕ੍ਖੁਂ ਅਨਾਪੁਚ੍ਛਾ ਪਵਿਟ੍ਠੋ ਨਾਮ ਹੋਤਿ.

੩੦੨. ਅਨ੍ਤਰਾਰਾਮਨ੍ਤਿ ਅਨ੍ਤੋਗਾਮੇ ਵਿਹਾਰੋ ਹੋਤਿ, ਤਂ ਗਚ੍ਛਤਿ. ਭਤ੍ਤਿਯਘਰਨ੍ਤਿ ਨਿਮਨ੍ਤਿਤਘਰਂ ਵਾ ਸਲਾਕਭਤ੍ਤਾਦਿਦਾਯਕਾਨਂ ਵਾ ਘਰਂ. ਆਪਦਾਸੂਤਿ ਜੀਵਿਤਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰਿਯਨ੍ਤਰਾਯੇਸੁ ਸਤਿ ਗਨ੍ਤੁਂ ਵਟ੍ਟਤਿ. ਸੇਸਮੇਤ੍ਥ ਉਤ੍ਤਾਨਮੇਵ.

ਕਥਿਨਸਮੁਟ੍ਠਾਨਂ – ਕਾਯਵਾਚਤੋ ਕਾਯਵਾਚਾਚਿਤ੍ਤਤੋ ਚ ਸਮੁਟ੍ਠਾਤਿ, ਕਿਰਿਯਾਕਿਰਯਂ, ਨੋਸਞ੍ਞਾਵਿਮੋਕ੍ਖਂ, ਅਚਿਤ੍ਤਕਂ, ਪਣ੍ਣਤ੍ਤਿਵਜ੍ਜਂ, ਕਾਯਕਮ੍ਮਂ, ਵਚੀਕਮ੍ਮਂ, ਤਿਚਿਤ੍ਤਂ, ਤਿਵੇਦਨਨ੍ਤਿ.

ਚਾਰਿਤ੍ਤਸਿਕ੍ਖਾਪਦਂ ਛਟ੍ਠਂ.