੫. ਪਬ੍ਬਤਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ

੧੨੮. ਪਞ੍ਚਮੇ ਸਕ੍ਕਾ ਪਨ, ਭਨ੍ਤੇਤਿ ਸੋ ਕਿਰ ਭਿਕ੍ਖੁ ਚਿਨ੍ਤੇਸਿ – ‘‘ਸਤ੍ਥਾ ਅਨਮਤਗ੍ਗਸ੍ਸ ਸਂਸਾਰਸ੍ਸ ਦੀਘਤਮਤ੍ਤਾ ‘ਨ ਸੁਕਰਂ ਨ ਸੁਕਰ’ਨ੍ਤਿ ਕਥੇਤਿਯੇਵ, ਕਥਂ ਨਚ੍ਛਿਨ੍ਦਤਿ, ਸਕ੍ਕਾ ਨੁ ਖੋ ਉਪਮਂ ਕਾਰਾਪੇਤੁ’’ਨ੍ਤਿ. ਤਸ੍ਮਾ ਏਵਮਾਹ. ਕਾਸਿਕੇਨਾਤਿ ਤਯੋ ਕਪ੍ਪਾਸਂਸੂ ਏਕਤੋ ਗਹੇਤ੍ਵਾ ਕਨ੍ਤਿਤਸੁਤ੍ਤਮਯੇਨ ਅਤਿਸੁਖੁਮਵਤ੍ਥੇਨ. ਤੇਨ ਪਨ ਪਰਿਮਟ੍ਠੇ ਕਿਤ੍ਤਕਂ ਖੀਯੇਯ੍ਯਾਤਿ. ਸਾਸਪਮਤ੍ਤਂ. ਪਞ੍ਚਮਂ.