੫. ਆਨਨ੍ਦਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ

੨੨੫. ਪਞ੍ਚਮੇ ਆਨਨ੍ਦੋਤਿ ਧਮ੍ਮਭਣ੍ਡਾਗਾਰਿਕਤ੍ਥੇਰੋ. ਅਤਿਵੇਲਨ੍ਤਿ ਅਤਿਕ੍ਕਨ੍ਤਂ ਵੇਲਂ. ਗਿਹਿਸਞ੍ਞਤ੍ਤਿਬਹੁਲੋਤਿ ਰਤ੍ਤਿਞ੍ਚ ਦਿਵਾ ਚ ਬਹੁਕਾਲਂ ਗਿਹੀ ਸਞ੍ਞਾਪਯਨ੍ਤੋ. ਭਗਵਤਿ ਪਰਿਨਿਬ੍ਬੁਤੇ ਮਹਾਕਸ੍ਸਪਤ੍ਥੇਰੋ ਥੇਰਂ ਆਹ – ‘‘ਆਵੁਸੋ, ਮਯਂ ਰਾਜਗਹੇ ਵਸ੍ਸਂ ਉਪਗਨ੍ਤ੍ਵਾ ਧਮ੍ਮਂ ਸਙ੍ਗਾਯਿਸ੍ਸਾਮ, ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਅਰਞ੍ਞਂ ਪਵਿਸਿਤ੍ਵਾ ਉਪਰਿਮਗ੍ਗਤ੍ਤਯਤ੍ਥਾਯ ਵਾਯਾਮਂ ਕਰੋਹੀ’’ਤਿ. ਸੋ ਭਗਵਤੋ ਪਤ੍ਤਚੀਵਰਮਾਦਾਯ ਕੋਸਲਰਟ੍ਠਂ ਗਨ੍ਤ੍ਵਾ ਏਕਸ੍ਮਿਂ ਅਰਞ੍ਞਾਵਾਸੇ ਵਸਿਤ੍ਵਾ ਪੁਨਦਿਵਸੇ ਏਕਂ ਗਾਮਂ ਪਾਵਿਸਿ. ਮਨੁਸ੍ਸਾ ਥੇਰਂ ਦਿਸ੍ਵਾ – ‘‘ਭਨ੍ਤੇ ਆਨਨ੍ਦ, ਤੁਮ੍ਹੇ ਪੁਬ੍ਬੇ ਸਤ੍ਥਾਰਾ ਸਦ੍ਧਿਂ ਆਗਚ੍ਛਥ. ਅਜ੍ਜ ਏਕਕਾਵ ਆਗਤਾ. ਕਹਂ ਸਤ੍ਥਾਰਂ ਠਪੇਤ੍ਵਾ ਆਗਤਤ੍ਥ? ਇਦਾਨਿ ਕਸ੍ਸ ਪਤ੍ਤਚੀਵਰਂ ਗਹੇਤ੍ਵਾ ਵਿਚਰਥ? ਕਸ੍ਸ ਮੁਖੋਦਕਂ ਦਨ੍ਤਕਟ੍ਠਂ ਦੇਥ, ਪਰਿਵੇਣਂ ਸਮ੍ਮਜ੍ਜਥ, ਵਤ੍ਤਪਟਿਵਤ੍ਤਂ ਕਰੋਥਾ’’ਤਿ ਬਹੁਂ ਵਤ੍ਵਾ ਪਰਿਦੇਵਿਂਸੁ. ਥੇਰੋ – ‘‘ਮਾ, ਆਵੁਸੋ, ਸੋਚਿਤ੍ਥ, ਮਾ ਪਰਿਦੇਵਿਤ੍ਥ, ਅਨਿਚ੍ਚਾ ਸਙ੍ਖਾਰਾ’’ਤਿਆਦੀਨਿ ਵਤ੍ਵਾ ਤੇ ਸਞ੍ਞਾਪੇਤ੍ਵਾ ਭਤ੍ਤਕਿਚ੍ਚਾਵਸਾਨੇ ਵਸਨਟ੍ਠਾਨਮੇਵ ਗਚ੍ਛਤਿ. ਮਨੁਸ੍ਸਾ ਸਾਯਮ੍ਪਿ ਤਤ੍ਥ ਗਨ੍ਤ੍ਵਾ ਤਥੇਵ ਪਰਿਦੇਵਨ੍ਤਿ. ਥੇਰੋਪਿ ਤਥੇਵ ਓਵਦਤਿ. ਤਂ ਸਨ੍ਧਾਯੇਤਂ ਵੁਤ੍ਤਂ. ਅਜ੍ਝਭਾਸੀਤਿ ‘‘ਅਯਂ ਥੇਰੋ ਭਿਕ੍ਖੁਸਙ੍ਘਸ੍ਸ ਕਥਂ ਸੁਤ੍ਵਾ ‘ਸਮਣਧਮ੍ਮਂ ਕਰਿਸ੍ਸਾਮੀ’ਤਿ ਅਰਞ੍ਞਂ ਪਵਿਸਿਤ੍ਵਾ ਇਦਾਨਿ ਗਿਹੀ ਸਞ੍ਞਾਪੇਨ੍ਤੋ ਵਿਹਰਤਿ, ਸਤ੍ਥੁ ਸਾਸਨਂ ਅਸਙ੍ਗਹਿਤਪੁਪ੍ਫਰਾਸਿ ਵਿਯ ਠਿਤਂ, ਧਮ੍ਮਸਙ੍ਗਹਂ ਨ ਕਰੋਤਿ, ਚੋਦੇਸ੍ਸਾਮਿ ਨ’’ਨ੍ਤਿ ਚਿਨ੍ਤੇਤ੍ਵਾ ਅਭਾਸਿ.

ਪਸਕ੍ਕਿਯਾਤਿ ਪਵਿਸਿਤ੍ਵਾ. ਹਦਯਸ੍ਮਿਂ ਓਪਿਯਾਤਿ ਕਿਚ੍ਚਤੋ ਚ ਆਰਮ੍ਮਣਤੋ ਚ ਹਦਯਮ੍ਹਿ ਪਕ੍ਖਿਪਿਤ੍ਵਾ. ‘‘ਨਿਬ੍ਬਾਨਂ ਪਾਪੁਣਿਸ੍ਸਾਮੀ’’ਤਿ ਵੀਰਿਯਂ ਕਰੋਨ੍ਤੋ ਨਿਬ੍ਬਾਨਂ ਕਿਚ੍ਚਤੋ ਹਦਯਮ੍ਹਿ ਓਪੇਤਿ ਨਾਮ, ਨਿਬ੍ਬਾਨਾਰਮ੍ਮਣਂ ਪਨ ਸਮਾਪਤ੍ਤਿਂ ਅਪ੍ਪੇਤ੍ਵਾ ਨਿਸੀਦਨ੍ਤੋ ਆਰਮ੍ਮਣਤੋ. ਤਦੁਭਯਮ੍ਪਿ ਸਨ੍ਧਾਯੇਸਾ ਭਾਸਤਿ. ਝਾਯਾਤਿ ਦ੍ਵੀਹਿ ਝਾਨੇਹਿ ਝਾਯਿਕੋ ਭਵ. ਬਿਲ਼ਿਬਿਲ਼ਿਕਾਤਿ ਅਯਂ ਗਿਹੀਹਿ ਸਦ੍ਧਿਂ ਬਿਲ਼ਿਬਿਲ਼ਿਕਥਾ. ਪਞ੍ਚਮਂ.