੩. ਕਸ੍ਸਪਗੋਤ੍ਤਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ

੨੨੩. ਤਤਿਯੇ ਛੇਤਨ੍ਤਿ ਏਕਂ ਮਿਗਲੁਦ੍ਦਕਂ. ਓਵਦਤੀਤਿ ਸੋ ਕਿਰ ਮਿਗਲੁਦ੍ਦਕੋ ਪਾਤੋਵ ਭੁਞ੍ਜਿਤ੍ਵਾ ‘‘ਮਿਗੇ ਵਧਿਸ੍ਸਾਮੀ’’ਤਿ ਅਰਞ੍ਞਂ ਪਵਿਟ੍ਠੋ ਏਕਂ ਰੋਹਿਤਮਿਗਂ ਦਿਸ੍ਵਾ ‘‘ਸਤ੍ਤਿਯਾ ਨਂ ਪਹਰਿਸ੍ਸਾਮੀ’’ਤਿ ਅਨੁਬਨ੍ਧਮਾਨੋ ਥੇਰਸ੍ਸ ਪਠਮਸੁਤ੍ਤੇ ਵੁਤ੍ਤਨਯੇਨੇਵ ਦਿਵਾਵਿਹਾਰਂ ਨਿਸਿਨ੍ਨਸ੍ਸ ਅਵਿਦੂਰੇਨ ਪਕ੍ਕਮਤਿ. ਅਥ ਨਂ ਥੇਰੋ – ‘‘ਉਪਾਸਕ, ਪਾਣਾਤਿਪਾਤੋ ਨਾਮੇਸ ਅਪਾਯਸਂਵਤ੍ਤਨਿਕੋ ਅਪ੍ਪਾਯੁਕਸਂਵਤ੍ਤਨਿਕੋ, ਸਕ੍ਕਾ ਅਞ੍ਞੇਨਪਿ ਕਸਿਵਣਿਜ੍ਜਾਦਿਕਮ੍ਮੇਨ ਦਾਰਭਰਣਂ ਕਾਤੁਂ, ਮਾ ਏਵਰੂਪਂ ਕਕ੍ਖਲ਼ਕਮ੍ਮਂ ਕਰੋਹੀ’’ਤਿ ਆਹ. ਸੋਪਿ ‘‘ਮਹਾਪਂਸੁਕੂਲਿਕਤ੍ਥੇਰੋ ਕਥੇਤੀ’’ਤਿ ਗਾਰਵੇਨ ਠਤ੍ਵਾ ਸੋਤੁਂ ਆਰਦ੍ਧੋ. ਅਥਸ੍ਸ ਸੋਤੁਕਾਮਤਂ ਜਨੇਸ੍ਸਾਮੀਤਿ ਥੇਰੋ ਅਙ੍ਗੁਟ੍ਠਕਂ ਜਾਲਾਪੇਸਿ. ਸੋ ਅਕ੍ਖੀਹਿਪਿ ਪਸ੍ਸਤਿ, ਕਣ੍ਣੇਹਿਪਿ ਸੁਣਾਤਿ, ਚਿਤ੍ਤਂ ਪਨਸ੍ਸ ‘‘ਅਸੁਕਟ੍ਠਾਨਂ ਮਿਗੋ ਗਤੋ ਭਵਿਸ੍ਸਤਿ, ਅਸੁਕਤਿਤ੍ਥਂ ਓਤਿਣ੍ਣੋ, ਤਤ੍ਥ ਨਂ ਗਨ੍ਤ੍ਵਾ ਘਾਤੇਤ੍ਵਾ ਯਾਵਦਿਚ੍ਛਕਂ ਮਂਸਂ ਖਾਦਿਤ੍ਵਾ ਸੇਸਂ ਕਾਜੇਨਾਦਾਯ ਗਨ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਤਕੇ ਤੋਸੇਸ੍ਸਾਮੀ’’ਤਿ ਏਵਂ ਮਿਗਸ੍ਸੇਵ ਅਨੁਪਦਂ ਧਾਵਤਿ. ਏਵਂ ਵਿਕ੍ਖਿਤ੍ਤਚਿਤ੍ਤਸ੍ਸ ਧਮ੍ਮਂ ਦੇਸੇਨ੍ਤਂ ਥੇਰਂ ਸਨ੍ਧਾਯ ਵੁਤ੍ਤਂ ‘‘ਓਵਦਤੀ’’ਤਿ. ਅਜ੍ਝਭਾਸੀਤਿ ‘‘ਅਯਂ ਥੇਰੋ ਅਦਾਰੁਂ ਤਚ੍ਛਨ੍ਤੋ ਵਿਯ ਅਖੇਤ੍ਤੇ ਵਪ੍ਪਨ੍ਤੋ ਵਿਯ ਅਤ੍ਤਨੋਪਿ ਕਮ੍ਮਂ ਨਾਸੇਤਿ, ਏਤਸ੍ਸਾਪਿ ਚੋਦੇਸ੍ਸਾਮਿ ਨ’’ਨ੍ਤਿ ਅਭਾਸਿ.

ਅਪ੍ਪਪਞ੍ਞਨ੍ਤਿ ਨਿਪ੍ਪਞ੍ਞਂ. ਅਚੇਤਸਨ੍ਤਿ ਕਾਰਣਜਾਨਨਸਮਤ੍ਥੇਨ ਚਿਤ੍ਤੇਨ ਰਹਿਤਂ. ਮਨ੍ਦੋਵਾਤਿ ਅਨ੍ਧਬਾਲੋ ਵਿਯ. ਸੁਣਾਤੀਤਿ ਤਵ ਧਮ੍ਮਕਥਂ ਸੁਣਾਤਿ. ਨ ਵਿਜਾਨਾਤੀਤਿ ਅਤ੍ਥਮਸ੍ਸ ਨ ਜਾਨਾਤਿ. ਆਲੋਕੇਤੀਤਿ ਤਵ ਪੁਥੁਜ੍ਜਨਿਕਇਦ੍ਧਿਯਾ ਜਲਨ੍ਤਂ ਅਙ੍ਗੁਟ੍ਠਕਂ ਆਲੋਕੇਤਿ. ਨ ਪਸ੍ਸਤੀਤਿ ਏਤ੍ਥ ‘‘ਨੇਵ ਤੇਲਂ ਨ ਵਟ੍ਟਿ ਨ ਦੀਪਕਪਲ੍ਲਿਕਾ, ਥੇਰਸ੍ਸ ਪਨ ਆਨੁਭਾਵੇਨਾਯਂ ਜਲਤੀ’’ਤਿ ਇਮਂ ਕਾਰਣਂ ਨ ਪਸ੍ਸਤਿ. ਦਸ ਪਜ੍ਜੋਤੇਤਿ ਦਸਸੁ ਅਙ੍ਗੁਲੀਸੁ ਦਸ ਪਦੀਪੇ. ਰੂਪਾਨੀਤਿ ਕਾਰਣਰੂਪਾਨਿ. ਚਕ੍ਖੂਤਿ ਪਞ੍ਞਾਚਕ੍ਖੁ. ਸਂਵੇਗਮਾਪਾਦੀਤਿ ਕਿਂ ਮੇ ਇਮਿਨਾਤਿ? ਵੀਰਿਯਂ ਪਗ੍ਗਯ੍ਹ ਪਰਮਵਿਵੇਕਂ ਅਰਹਤ੍ਤਮਗ੍ਗਂ ਪਟਿਪਜ੍ਜਿ. ਤਤਿਯਂ.