੧. ਸਨਙ੍ਕੁਮਾਰਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ

੧੮੨. ਦੁਤਿਯਵਗ੍ਗਸ੍ਸ ਪਠਮੇ ਸਪ੍ਪਿਨੀਤੀਰੇਤਿ ਸਪ੍ਪਿਨੀਨਾਮਿਕਾਯ ਨਦਿਯਾ ਤੀਰੇ. ਸਨਙ੍ਕੁਮਾਰੋਤਿ ਸੋ ਕਿਰ ਪਞ੍ਚਸਿਖਕੁਮਾਰਕਕਾਲੇ ਝਾਨਂ ਭਾਵੇਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤੋ ਕੁਮਾਰਕਵਣ੍ਣੇਨੇਵ ਵਿਚਰਤਿ. ਤੇਨ ਨਂ ‘‘ਕੁਮਾਰੋ’’ਤਿ ਸਞ੍ਜਾਨਨ੍ਤਿ, ਪੋਰਾਣਕਤ੍ਤਾ ਪਨ ‘‘ਸਨਙ੍ਕੁਮਾਰੋ’’ਤਿ ਵੁਚ੍ਚਤਿ. ਜਨੇਤਸ੍ਮਿਨ੍ਤਿ ਜਨਿਤਸ੍ਮਿਂ, ਪਜਾਯਾਤਿ ਅਤ੍ਥੋ. ਯੇ ਗੋਤ੍ਤਪਟਿਸਾਰਿਨੋਤਿ ਯੇ ਜਨੇਤਸ੍ਮਿਂ ਗੋਤ੍ਤਂ ਪਟਿਸਰਨ੍ਤਿ ਤੇਸੁ ਲੋਕੇ ਗੋਤ੍ਤਪਟਿਸਾਰੀਸੁ ਖਤ੍ਤਿਯੋ ਸੇਟ੍ਠੋ. ਵਿਜ੍ਜਾਚਰਣਸਮ੍ਪਨ੍ਨੋਤਿ ਭਯਭੇਰਵਸੁਤ੍ਤਪਰਿਯਾਯੇਨ (ਮ. ਨਿ. ੧.੩੪ ਆਦਯੋ) ਪੁਬ੍ਬੇਨਿਵਾਸਾਦੀਹਿ ਵਾ ਤੀਹਿ, ਅਮ੍ਬਟ੍ਠਸੁਤ੍ਤਪਰਿਯਾਯੇਨ (ਦੀ. ਨਿ. ੧.੨੭੮ ਆਦਯੋ) ਵਿਪਸ੍ਸਨਾਞਾਣਂ ਮਨੋਮਯਿਦ੍ਧਿ ਛ ਅਭਿਞ੍ਞਾਯੋਤਿ ਇਮਾਹਿ ਵਾ ਅਟ੍ਠਹਿ ਵਿਜ੍ਜਾਹਿ, ਸੀਲੇਸੁ ਪਰਿਪੂਰਕਾਰਿਤਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯੇਸੁ ਗੁਤ੍ਤਦ੍ਵਾਰਤਾ ਭੋਜਨੇ ਮਤ੍ਤਞ੍ਞੁਤਾ ਜਾਗਰਿਯਾਨੁਯੋਗੋ ਸਤ੍ਤ ਸਦ੍ਧਮ੍ਮਾ ਚਤ੍ਤਾਰਿ ਰੂਪਾਵਚਰਜ੍ਝਾਨਾਨੀਤਿ ਏਵਂ ਪਨ੍ਨਰਸਧਮ੍ਮਭੇਦੇਨ ਚਰਣੇਨ ਚ ਸਮਨ੍ਨਾਗਤੋ. ਸੋ ਸੇਟ੍ਠੋ ਦੇਵਮਾਨੁਸੇਤਿ ਸੋ ਖੀਣਾਸਵਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਦੇਵੇਸੁ ਚ ਮਨੁਸ੍ਸੇਸੁ ਚ ਸੇਟ੍ਠੋ ਉਤ੍ਤਮੋਤਿ. ਪਠਮਂ.