੭. ਨਦੁਬ੍ਭਿਯਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ

੨੫੩. ਸਤ੍ਤਮੇ ਉਪਸਙ੍ਕਮੀਤਿ ‘‘ਅਯਂ ਸਕ੍ਕੋ ‘ਯੋਪਿ ਮੇ ਅਸ੍ਸ ਸੁਪਚ੍ਚਤ੍ਥਿਕੋ, ਤਸ੍ਸ ਪਾਹਂ ਨ ਦੁਬ੍ਭੇਯ੍ਯ’ਨ੍ਤਿ ਚਿਨ੍ਤੇਤਿ, ਮਯਾ ਤਸ੍ਸ ਪਚ੍ਚਤ੍ਥਿਕਤਰੋ ਨਾਮ ਨਤ੍ਥਿ, ਵੀਮਂਸਿਸ੍ਸਾਮਿ ਤਾਵ ਨਂ, ਕਿਂ ਨੁ ਖੋ ਮਂ ਪਸ੍ਸਿਤ੍ਵਾ ਦੁਬ੍ਭਤਿ, ਨ ਦੁਬ੍ਭਤੀ’’ਤਿ ਚਿਨ੍ਤੇਤ੍ਵਾ ਉਪਸਙ੍ਕਮਿ. ਤਿਟ੍ਠ ਵੇਪਚਿਤ੍ਤਿ ਗਹਿਤੋਸੀਤਿ ਵੇਪਚਿਤ੍ਤਿ, ਏਤ੍ਥੇਵ ਤਿਟ੍ਠ, ਗਹਿਤੋ ਤ੍ਵਂ ਮਯਾਤਿ ਵਦਤਿ. ਸਹ ਵਚਨੇਨੇਵਸ੍ਸ ਸੋ ਕਣ੍ਠਪਞ੍ਚਮੇਹਿ ਬਨ੍ਧਨੇਹਿ ਬਦ੍ਧੋਵ ਅਹੋਸਿ. ਸਪਸ੍ਸੁ ਚ ਮੇਤਿ ਮਯਿ ਅਦੁਬ੍ਭਤ੍ਥਾਯ ਸਪਥਂ ਕਰੋਹੀਤਿ ਵਦਤਿ. ਯਂ ਮੁਸਾਭਣਤੋ ਪਾਪਨ੍ਤਿ ਇਮਸ੍ਮਿਂ ਕਪ੍ਪੇ ਪਠਮਕਪ੍ਪਿਕੇਸੁ ਚੇਤਿਯਰਞ੍ਞੋ ਪਾਪਂ ਸਨ੍ਧਾਯਾਹ. ਅਰਿਯੂਪਵਾਦਿਨੋਤਿ ਕੋਕਲਿਕਸ੍ਸ ਵਿਯ ਪਾਪਂ. ਮਿਤ੍ਤਦ੍ਦੁਨੋ ਚ ਯਂ ਪਾਪਨ੍ਤਿ ਮਹਾਕਪਿਜਾਤਕੇ ਮਹਾਸਤ੍ਤੇ ਦੁਟ੍ਠਚਿਤ੍ਤਸ੍ਸ ਪਾਪਂ. ਅਕਤਞ੍ਞੁਨੋਤਿ ਦੇਵਦਤ੍ਤਸਦਿਸਸ੍ਸ ਅਕਤਞ੍ਞੁਨੋ ਪਾਪਂ. ਇਮਾਨਿ ਕਿਰ ਇਮਸ੍ਮਿਂ ਕਪ੍ਪੇ ਚਤ੍ਤਾਰਿ ਮਹਾਪਾਪਾਨਿ. ਸਤ੍ਤਮਂ.