੯. ਪਠਮਸੁਕ੍ਕਾਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ

੨੪੩. ਨਵਮੇ ਰਥਿਕਾਯ ਰਥਿਕਨ੍ਤਿ ਏਕਂ ਰਥਿਕਂ ਗਹੇਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਅਪਰਂ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੋ ਰਥਿਕਾਯ ਰਥਿਕਂ ਉਪਸਙ੍ਕਮਨ੍ਤੋ ਨਾਮ ਹੋਤਿ. ਸਿਙ੍ਘਾਟਕੇਪਿ ਏਸੇਵ ਨਯੋ. ਏਤ੍ਥ ਚ ਰਥਿਕਾਤਿ ਰਚ੍ਛਾ. ਸਿਙ੍ਘਾਟਕਨ੍ਤਿ ਚਤੁਕ੍ਕਂ. ਕਿਂ ਮੇ ਕਤਾਤਿ ਕਿਂ ਇਮੇ ਕਤਾ? ਕਿਂ ਕਰੋਨ੍ਤੀਤਿ ਅਤ੍ਥੋ. ਮਧੁਪੀਤਾਵ ਸੇਯਰੇਤਿ ਗਨ੍ਧਮਧੁਪਾਨਂ ਪੀਤਾ ਵਿਯ ਸਯਨ੍ਤਿ. ਗਨ੍ਧਮਧੁਪਾਨਂ ਪੀਤੋ ਕਿਰ ਸੀਸਂ ਉਕ੍ਖਿਪਿਤੁਂ ਨ ਸਕ੍ਕੋਤਿ, ਅਸਞ੍ਞੀ ਹੁਤ੍ਵਾ ਸਯਤੇਵ. ਤਸ੍ਮਾ ਏਵਮਾਹ.

ਤਞ੍ਚ ਪਨ ਅਪ੍ਪਟਿਵਾਨੀਯਨ੍ਤਿ ਤਞ੍ਚ ਪਨ ਧਮ੍ਮਂ ਅਪ੍ਪਟਿਵਾਨੀਯਂ ਦੇਸੇਤਿ. ਬਾਹਿਰਕਞ੍ਹਿ ਸੁਮਧੁਰਮ੍ਪਿ ਭੋਜਨਂ ਪੁਨਪ੍ਪੁਨਂ ਭੁਞ੍ਜਨ੍ਤਸ੍ਸ ਨ ਰੁਚ੍ਚਤਿ, ‘‘ਅਪਨੇਥ, ਕਿਂ ਇਮਿਨਾ’’ਤਿ? ਪਟਿਵਾਨੇਤਬ੍ਬਂ ਅਪਨੇਤਬ੍ਬਂ ਹੋਤਿ, ਨ ਏਵਮਯਂ ਧਮ੍ਮੋ. ਇਮਂ ਹਿ ਧਮ੍ਮਂ ਪਣ੍ਡਿਤਾ ਵਸ੍ਸਸਤਮ੍ਪਿ ਵਸ੍ਸਸਹਸ੍ਸਮ੍ਪਿ ਸੁਣਨ੍ਤਾ ਤਿਤ੍ਤਿਂ ਨ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ. ਤੇਨਾਹ ‘‘ਅਪ੍ਪਟਿਵਾਨੀਯ’’ਨ੍ਤਿ. ਅਸੇਚਨਕਮੋਜਵਨ੍ਤਿ ਅਨਾਸਿਤ੍ਤਕਂ ਓਜਵਨ੍ਤਂ. ਯਥਾ ਹਿ ਬਾਹਿਰਾਨਿ ਅਸਮ੍ਭਿਨ੍ਨਪਾਯਾਸਾਦੀਨਿਪਿ ਸਪ੍ਪਿਮਧੁਸਕ੍ਖਰਾਹਿ ਆਸਿਤ੍ਤਾਨਿ ਯੋਜਿਤਾਨੇਵ ਮਧੁਰਾਨਿ ਓਜਵਨ੍ਤਾਨਿ ਹੋਨ੍ਤਿ, ਨ ਏਵਮਯਂ ਧਮ੍ਮੋ. ਅਯਂ ਹਿ ਅਤ੍ਤਨੋ ਧਮ੍ਮਤਾਯ ਮਧੁਰੋ ਚੇਵ ਓਜਵਾ ਚ, ਨ ਅਞ੍ਞੇਨ ਉਪਸਿਤ੍ਤੋ. ਤੇਨਾਹ ‘‘ਅਸੇਚਨਕਮੋਜਵ’’ਨ੍ਤਿ. ਪਿਵਨ੍ਤਿ ਮਞ੍ਞੇ ਸਪ੍ਪਞ੍ਞਾਤਿ ਪਣ੍ਡਿਤਪੁਰਿਸਾ ਪਿਵਨ੍ਤਿ ਵਿਯ. ਵਲਾਹਕਮੇਵ ਪਨ੍ਥਗੂਤਿ ਵਲਾਹਕਨ੍ਤਰਤੋ ਨਿਕ੍ਖਨ੍ਤਉਦਕਂ ਘਮ੍ਮਾਭਿਤਤ੍ਤਾ ਪਥਿਕਾ ਵਿਯ. ਨਵਮਂ.