੧੭. ਧਮ੍ਮਾਥੇਰੀਗਾਥਾਵਣ੍ਣਨਾ

ਪਿਣ੍ਡਪਾਤਂ ਚਰਿਤ੍ਵਾਨਾਤਿ ਧਮ੍ਮਾਯ ਥੇਰਿਯਾ ਗਾਥਾ. ਅਯਮ੍ਪਿ ਪੁਰਿਮਬੁਦ੍ਧੇਸੁ ਕਤਾਧਿਕਾਰਾ ਤਤ੍ਥ ਤਤ੍ਥ ਭਵੇ ਵਿਵਟ੍ਟੂਪਨਿਸ੍ਸਯਂ ਕੁਸਲਂ ਉਪਚਿਨਿਤ੍ਵਾ ਸਮ੍ਭਤਪੁਞ੍ਞਸਮ੍ਭਾਰਾ ਇਮਸ੍ਮਿਂ ਬੁਦ੍ਧੁਪ੍ਪਾਦੇ ਸਾਵਤ੍ਥਿਯਂ ਕੁਲਘਰੇ ਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤਿਤ੍ਵਾ ਵਯਪ੍ਪਤ੍ਤਾ ਪਤਿਰੂਪਸ੍ਸ ਸਾਮਿਕਸ੍ਸ ਗੇਹਂ ਗਨ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾਸਨੇ ਪਟਿਲਦ੍ਧਸਦ੍ਧਾ ਪਬ੍ਬਜਿਤੁਕਾਮਾ ਹੁਤ੍ਵਾ ਸਾਮਿਕੇਨ ਅਨਨੁਞ੍ਞਾਤਾ ਪਚ੍ਛਾ ਸਾਮਿਕੇ ਕਾਲਙ੍ਕਤੇ ਪਬ੍ਬਜਿਤ੍ਵਾ ਵਿਪਸ੍ਸਨਾਯ ਕਮ੍ਮਂ ਕਰੋਨ੍ਤੀ ਏਕਦਿਵਸਂ ਭਿਕ੍ਖਾਯ ਚਰਿਤ੍ਵਾ ਵਿਹਾਰਂ ਆਗਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਪਰਿਪਤਿਤ੍ਵਾ ਤਮੇਵ ਆਰਮ੍ਮਣਂ ਕਤ੍ਵਾ ਵਿਪਸ੍ਸਨਂ ਵਡ੍ਢੇਤ੍ਵਾ ਸਹ ਪਟਿਸਮ੍ਭਿਦਾਹਿ ਅਰਹਤ੍ਤਂ ਪਤ੍ਵਾ –

੧੭. ‘‘ਪਿਣ੍ਡਪਾਤਂ ਚਰਿਤ੍ਵਾਨ, ਦਣ੍ਡਮੋਲੁਬ੍ਭ ਦੁਬ੍ਬਲਾ;

ਵੇਧਮਾਨੇਹਿ ਗਤ੍ਤੇਹਿ, ਤਤ੍ਥੇਵ ਨਿਪਤਿਂ ਛਮਾ;

ਦਿਸ੍ਵਾ ਆਦੀਨਵਂ ਕਾਯੇ, ਅਥ ਚਿਤ੍ਤਂ ਵਿਮੁਚ੍ਚਿ ਮੇ’’ਤਿ. –

ਉਦਾਨਵਸੇਨ ਇਮਂ ਗਾਥਂ ਅਭਾਸਿ.

ਤਤ੍ਥ ਪਿਣ੍ਡਪਾਤਂ ਚਰਿਤ੍ਵਾਨ, ਦਣ੍ਡਮੋਲੁਬ੍ਭਾਤਿ ਪਿਣ੍ਡਪਾਤਤ੍ਥਾਯ ਯਟ੍ਠਿਂ ਉਪਤ੍ਥਮ੍ਭੇਨ ਨਗਰੇ ਵਿਚਰਿਤ੍ਵਾ ਭਿਕ੍ਖਾਯ ਆਹਿਣ੍ਡਿਤ੍ਵਾ. ਛਮਾਤਿ ਛਮਾਯਂ ਭੂਮਿਯਂ, ਪਾਦਾਨਂ ਅਵਸੇਨ ਭੂਮਿਯਂ ਨਿਪਤਿਨ੍ਤਿ ਅਤ੍ਥੋ. ਦਿਸ੍ਵਾ ਆਦੀਨਵਂ ਕਾਯੇਤਿ ਅਸੁਭਾਨਿਚ੍ਚਦੁਕ੍ਖਾਨਤ੍ਤਤਾਦੀਹਿ ਨਾਨਪ੍ਪਕਾਰੇਹਿ ਸਰੀਰੇ ਦੋਸਂ ਪਞ੍ਞਾਚਕ੍ਖੁਨਾ ਦਿਸ੍ਵਾ. ਅਥ ਚਿਤ੍ਤਂ ਵਿਮੁਚ੍ਚਿ ਮੇਤਿ ਆਦੀਨਵਾਨੁਪਸ੍ਸਨਾਯ ਪਰਤੋ ਪਵਤ੍ਤੇਹਿ ਨਿਬ੍ਬਿਦਾਨੁਪਸ੍ਸਨਾਦੀਹਿ ਵਿਕ੍ਖਮ੍ਭਨਵਸੇਨ ਮਮ ਚਿਤ੍ਤਂ ਕਿਲੇਸੇਹਿ ਵਿਮੁਚ੍ਚਿਤ੍ਵਾ ਪੁਨ ਮਗ੍ਗਫਲੇਹਿ ਯਥਾਕ੍ਕਮਂ ਸਮੁਚ੍ਛੇਦਵਸੇਨ ਚੇਵ ਪਟਿਪ੍ਪਸ੍ਸਦ੍ਧਿਵਸੇਨ ਚ ਸਬ੍ਬਸੋ ਵਿਮੁਚ੍ਚਿ ਵਿਮੁਤ੍ਤਂ, ਨ ਦਾਨਿਸ੍ਸਾ ਵਿਮੋਚੇਤਬ੍ਬਂ ਅਤ੍ਥੀਤਿ. ਇਦਮੇਵ ਚਸ੍ਸਾ ਅਞ੍ਞਾਬ੍ਯਾਕਰਣਂ ਅਹੋਸੀਤਿ.

ਧਮ੍ਮਾਥੇਰੀਗਾਥਾਵਣ੍ਣਨਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.