੫. ਧੋਤਕਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ

੧੦੬੮-੯. ਪੁਚ੍ਛਾਮਿ ਤਨ੍ਤਿ ਧੋਤਕਸੁਤ੍ਤਂ. ਤਤ੍ਥ ਵਾਚਾਭਿਕਙ੍ਖਾਮੀਤਿ ਵਾਚਂ ਅਭਿਕਙ੍ਖਾਮਿ. ਸਿਕ੍ਖੇ ਨਿਬ੍ਬਾਨਮਤ੍ਤਨੋਤਿ ਅਤ੍ਤਨੋ ਰਾਗਾਦੀਨਂ ਨਿਬ੍ਬਾਨਤ੍ਥਾਯ ਅਧਿਸੀਲਾਦੀਨਿ ਸਿਕ੍ਖੇਯ੍ਯ. ਇਤੋਤਿ ਮਮ ਮੁਖਤੋ.

੧੦੭੦. ਏਵਂ ਵੁਤ੍ਤੇ ਅਤ੍ਤਮਨੋ ਧੋਤਕੋ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਅਭਿਤ੍ਥਵਮਾਨੋ ਕਥਂਕਥਾਪਮੋਕ੍ਖਂ ਯਾਚਨ੍ਤੋ ‘‘ਪਸ੍ਸਾਮਹ’’ਨ੍ਤਿ ਗਾਥਮਾਹ. ਤਤ੍ਥ ਪਸ੍ਸਾਮਹਂ ਦੇਵਮਨੁਸ੍ਸਲੋਕੇਤਿ ਪਸ੍ਸਾਮਿ ਅਹਂ ਦੇਵਮਨੁਸ੍ਸਲੋਕੇ. ਤਂ ਤਂ ਨਮਸ੍ਸਾਮੀਤਿ ਤਂ ਏਵਰੂਪਂ ਨਮਸ੍ਸਾਮਿ. ਪਮੁਞ੍ਚਾਤਿ ਪਮੋਚੇਹਿ.

੧੦੭੧. ਅਥਸ੍ਸ ਭਗਵਾ ਅਤ੍ਤਾਧੀਨਮੇਵ ਕਥਂਕਥਾਪਮੋਕ੍ਖਂ ਓਘਤਰਣਮੁਖੇਨ ਦਸ੍ਸੇਨ੍ਤੋ ‘‘ਨਾਹ’’ਨ੍ਤਿ ਗਾਥਮਾਹ. ਤਤ੍ਥ ਨਾਹਂ ਸਹਿਸ੍ਸਾਮੀਤਿ ਅਹਂ ਨ ਸਹਿਸ੍ਸਾਮਿ ਨ ਸਕ੍ਖਿਸ੍ਸਾਮਿ, ਨ ਵਾਯਮਿਸ੍ਸਾਮੀਤਿ ਵੁਤ੍ਤਂ ਹੋਤਿ. ਪਮੋਚਨਾਯਾਤਿ ਪਮਾਚੇਤੁਂ. ਕਥਂਕਥਿਨ੍ਤਿ ਸਕਙ੍ਖਂ. ਤਰੇਸੀਤਿ ਤਰੇਯ੍ਯਾਸਿ.

੧੦੭੨-੫. ਏਵਂ ਵੁਤ੍ਤੇ ਅਤ੍ਤਮਨਤਰੋ ਧੋਤਕੋ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਅਭਿਤ੍ਥਵਮਾਨੋ ਅਨੁਸਾਸਨਿਂ ਯਾਚਨ੍ਤੋ ‘‘ਅਨੁਸਾਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇ’’ਤਿ ਗਾਥਮਾਹ. ਤਤ੍ਥ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਤਿ ਸੇਟ੍ਠਵਚਨਮੇਤਂ. ਤੇਨ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਆਮਨ੍ਤਯਮਾਨੋ ਆਹ – ‘‘ਅਨੁਸਾਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇ’’ਤਿ. ਵਿਵੇਕਧਮ੍ਮਨ੍ਤਿ ਸਬ੍ਬਸਙ੍ਖਾਰਵਿਵੇਕਨਿਬ੍ਬਾਨਧਮ੍ਮਂ. ਅਬ੍ਯਾਪਜ੍ਜਮਾਨੋਤਿ ਨਾਨਪ੍ਪਕਾਰਤਂ ਅਨਾਪਜ੍ਜਮਾਨੋ. ਇਧੇਵ ਸਨ੍ਤੋਤਿ ਇਧੇਵ ਸਮਾਨੋ. ਅਸਿਤੋਤਿ ਅਨਿਸ੍ਸਿਤੋ. ਇਤੋ ਪਰਾ ਦ੍ਵੇ ਗਾਥਾ ਮੇਤ੍ਤਗੁਸੁਤ੍ਤੇ ਵੁਤ੍ਤਨਯਾ ਏਵ. ਕੇਵਲਞ੍ਹਿ ਤਤ੍ਥ ਧਮ੍ਮਂ, ਇਧ ਸਨ੍ਤਿਨ੍ਤਿ ਅਯਂ ਵਿਸੇਸੋ. ਤਤਿਯਗਾਥਾਯਪਿ ਪੁਬ੍ਬਡ੍ਢਂ ਤਤ੍ਥ ਵੁਤਨਯਮੇਵ ਅਪਰਡ੍ਢੇ ਸਙ੍ਗੋਤਿ ਸਜ੍ਜਨਟ੍ਠਾਨਂ, ਲਗ੍ਗਨਨ੍ਤਿ ਵੁਤ੍ਤਂ ਹੋਤਿ. ਸੇਸਂ ਸਬ੍ਬਤ੍ਥ ਪਾਕਟਮੇਵ.

ਏਵਂ ਭਗਵਾ ਇਮਮ੍ਪਿ ਸੁਤ੍ਤਂ ਅਰਹਤ੍ਤਨਿਕੂਟੇਨੇਵ ਦੇਸੇਸਿ. ਦੇਸਨਾਪਰਿਯੋਸਾਨੇ ਚ ਵੁਤ੍ਤਸਦਿਸੋ ਏਵ ਧਮ੍ਮਾਭਿਸਮਯੋ ਅਹੋਸੀਤਿ.

ਪਰਮਤ੍ਥਜੋਤਿਕਾਯ ਖੁਦ੍ਦਕ-ਅਟ੍ਠਕਥਾਯ

ਸੁਤ੍ਤਨਿਪਾਤ-ਅਟ੍ਠਕਥਾਯ ਧੋਤਕਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.