੫. ਮਕ੍ਖਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ

੫. ਪਞ੍ਚਮੇ ਮਕ੍ਖਨ੍ਤਿ ਪਰਗੁਣਮਕ੍ਖਨਂ. ਯਦਿਪਿ ਹਿ ਸੋ ਗੂਥਂ ਗਹੇਤ੍ਵਾ ਪਰਂ ਪਹਰਨ੍ਤੋ ਵਿਯ ਅਤ੍ਤਨੋ ਕਰਂ ਪਠਮਤਰਂ ਮਕ੍ਖਤਿਯੇਵ, ਤਥਾਪਿ ਪਰੇਸਂ ਗੁਣਮਕ੍ਖਨਾਧਿਪ੍ਪਾਯੇਨ ਪਵਤ੍ਤੇਤਬ੍ਬਤ੍ਤਾ ‘‘ਪਰਗੁਣਮਕ੍ਖਨੋ’’ਤਿ ਵੁਚ੍ਚਤਿ. ਤਥਾ ਹਿ ਸੋ ਉਦਕਪੁਞ੍ਛਨਮਿਵ ਨ੍ਹਾਤਸ੍ਸ ਸਰੀਰਗਤਂ ਉਦਕਂ ਪਰੇਸਂ ਗੁਣੇ ਮਕ੍ਖੇਤਿ ਪੁਞ੍ਛਤਿ ਵਿਨਾਸੇਤਿ, ਪਰੇਹਿ ਵਾ ਕਤਾਨਂ ਮਹਨ੍ਤਾਨਮ੍ਪਿ ਕਾਰਾਨਂ ਖੇਪਨਤੋ ਧਂਸਨਤੋ ਮਕ੍ਖੋਤਿ ਵੁਚ੍ਚਤਿ. ਸੋ ਪਰਗੁਣਮਕ੍ਖਨਲਕ੍ਖਣੋ, ਤੇਸਂ ਵਿਨਾਸਨਰਸੋ, ਤਦਵਚ੍ਛਾਦਨਪਚ੍ਚੁਪਟ੍ਠਾਨੋ. ਅਤ੍ਥਤੋ ਪਨ ਪਰੇਸਂ ਗੁਣਮਕ੍ਖਨਾਕਾਰੇਨ ਪਵਤ੍ਤੋ ਦੋਮਨਸ੍ਸਸਹਗਤਚਿਤ੍ਤੁਪ੍ਪਾਦੋਤਿ ਦਟ੍ਠਬ੍ਬਂ. ਪਜਹਥਾਤਿ ਤਤ੍ਥ ਵੁਤ੍ਤਪ੍ਪਭੇਦਂ ਦੋਸਂ, ਦੋਸੇ ਚ ਵੁਤ੍ਤਨਯਂ ਆਦੀਨਵਂ, ਪਹਾਨੇ ਚਸ੍ਸ ਆਨਿਸਂਸਂ ਪਚ੍ਚਵੇਕ੍ਖਿਤ੍ਵਾ ਪੁਬ੍ਬਭਾਗੇ ਤਦਙ੍ਗਾਦਿਵਸੇਨ ਪਜਹਨ੍ਤਾ ਵਿਪਸ੍ਸਨਂ ਉਸ੍ਸੁਕ੍ਕਾਪੇਤ੍ਵਾ ਤਤਿਯਮਗ੍ਗੇਨ ਅਨਵਸੇਸਂ ਸਮੁਚ੍ਛਿਨ੍ਦਥਾਤਿ ਅਤ੍ਥੋ. ਮਕ੍ਖਾਸੇਤਿ ਮਕ੍ਖਿਤਾ ਮਕ੍ਖਿਤਪਰਗੁਣਾ, ਪਰੇਸਂ ਗੁਣਾਨਂ ਮਕ੍ਖਿਤਾਰੋ, ਤਤੋ ਏਵ ਅਤ੍ਤਨੋਪਿ ਧਂਸਿਤਗੁਣਾਤਿ ਅਤ੍ਥੋ. ਸੇਸਂ ਵੁਤ੍ਤਨਯਮੇਵ.

ਪਞ੍ਚਮਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.