੬. ਤਿਂਸਮਤ੍ਤਪਾਵੇਯ੍ਯਕਭਿਕ੍ਖੁਵਤ੍ਥੁ

ਮੁਹੁਤ੍ਤਮਪਿ ਚੇ ਵਿਞ੍ਞੂਤਿ ਇਮਂ ਧਮ੍ਮਦੇਸਨਂ ਸਤ੍ਥਾ ਜੇਤਵਨੇ ਵਿਹਰਨ੍ਤੋ ਤਿਂਸਮਤ੍ਤੇ ਪਾਵੇਯ੍ਯਕੇ ਭਿਕ੍ਖੂ ਆਰਬ੍ਭ ਕਥੇਸਿ.

ਤੇਸਞ੍ਹਿ ਭਗਵਾ ਇਤ੍ਥਿਂ ਪਰਿਯੇਸਨ੍ਤਾਨਂ ਕਪ੍ਪਾਸਿਕਵਨਸਣ੍ਡੇ ਪਠਮਂ ਧਮ੍ਮਂ ਦੇਸੇਸਿ. ਤਦਾ ਤੇ ਸਬ੍ਬੇਵ ਏਹਿਭਿਕ੍ਖੁਭਾਵਂ ਪਤ੍ਵਾ ਇਦ੍ਧਿਮਯਪਤ੍ਤਚੀਵਰਧਰਾ ਹੁਤ੍ਵਾ ਤੇਰਸ ਧੁਤਙ੍ਗਾਨਿ ਸਮਾਦਾਯ ਵਤ੍ਤਮਾਨਾ ਪੁਨਪਿ ਦੀਘਸ੍ਸ ਅਦ੍ਧੁਨੋ ਅਚ੍ਚਯੇਨ ਸਤ੍ਥਾਰਂ ਉਪਸਙ੍ਕਮਿਤ੍ਵਾ ਅਨਮਤਗ੍ਗਧਮ੍ਮਦੇਸਨਂ ਸੁਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਮਿਂਯੇਵ ਆਸਨੇ ਅਰਹਤ੍ਤਂ ਪਾਪੁਣਿਂਸੁ. ਭਿਕ੍ਖੂ ‘‘ਅਹੋ ਵਤਿਮੇਹਿ ਭਿਕ੍ਖੂਹਿ ਖਿਪ੍ਪਮੇਵ ਧਮ੍ਮੋ ਵਿਞ੍ਞਾਤੋ’’ਤਿ ਧਮ੍ਮਸਭਾਯਂ ਕਥਂ ਸਮੁਟ੍ਠਾਪੇਸੁਂ. ਸਤ੍ਥਾ ਤਂ ਸੁਤ੍ਵਾ ‘‘ਨ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਇਦਾਨੇਵ, ਪੁਬ੍ਬੇਪਿ ਇਮੇ ਤਿਂਸਮਤ੍ਤਾ ਸਹਾਯਕਾ ਧੁਤ੍ਤਾ ਹੁਤ੍ਵਾ ਤੁਣ੍ਡਿਲਜਾਤਕੇ (ਜਾ. ੧.੬.੮੮ ਆਦਯੋ) ਮਹਾਤੁਣ੍ਡਿਲਸ੍ਸ ਧਮ੍ਮਦੇਸਨਂ ਸੁਤ੍ਵਾਪਿ ਖਿਪ੍ਪਮੇਵ ਧਮ੍ਮਂ ਵਿਞ੍ਞਾਯ ਪਞ੍ਚ ਸੀਲਾਨਿ ਸਮਾਦਿਯਿਂਸੁ, ਤੇ ਤੇਨੇਵ ਉਪਨਿਸ੍ਸਯੇਨ ਏਤਰਹਿ ਨਿਸਿਨ੍ਨਾਸਨੇਯੇਵ ਅਰਹਤ੍ਤਂ ਪਤ੍ਤਾ’’ਤਿ ਵਤ੍ਵਾ ਧਮ੍ਮਂ ਦੇਸੇਨ੍ਤੋ ਇਮਂ ਗਾਥਮਾਹ –

੬੫. ‘‘ਮੁਹੁਤ੍ਤਮਪਿ ਚੇ ਵਿਞ੍ਞੂ, ਪਣ੍ਡਿਤਂ ਪਯਿਰੁਪਾਸਤਿ;

ਖਿਪ੍ਪਂ ਧਮ੍ਮਂ ਵਿਜਾਨਾਤਿ, ਜਿਵ੍ਹਾ ਸੂਪਰਸਂ ਯਥਾ’’ਤਿ.

ਤਸ੍ਸਤ੍ਥੋ – ਵਿਞ੍ਞੂ ਪਣ੍ਡਿਤਪੁਰਿਸੋ ਮੁਹੁਤ੍ਤਮਪਿ ਚੇ ਅਞ੍ਞਂ ਪਣ੍ਡਿਤਂ ਪਯਿਰੁਪਾਸਤਿ, ਸੋ ਤਸ੍ਸ ਸਨ੍ਤਿਕੇ ਉਗ੍ਗਣ੍ਹਨ੍ਤੋ ਪਰਿਪੁਚ੍ਛਨ੍ਤੋ ਖਿਪ੍ਪਮੇਵ ਪਰਿਯਤ੍ਤਿਧਮ੍ਮਂ ਵਿਜਾਨਾਤਿ. ਤਤੋ ਕਮ੍ਮਟ੍ਠਾਨਂ ਕਥਾਪੇਤ੍ਵਾ ਪਟਿਪਤ੍ਤਿਯਂ ਘਟੇਨ੍ਤੋ ਵਾਯਮਨ੍ਤੋ ਯਥਾ ਨਾਮ ਅਨੁਪਹਤਜਿਵ੍ਹਾਪਸਾਦੋ ਪੁਰਿਸੋ ਰਸਵਿਜਾਨਨਤ੍ਥਂ ਜਿਵ੍ਹਗ੍ਗੇ ਠਪੇਤ੍ਵਾ ਏਵ ਲੋਣਿਕਾਦਿਭੇਦਂ ਰਸਂ ਵਿਜਾਨਾਤਿ, ਏਵਂ ਪਣ੍ਡਿਤੋ ਖਿਪ੍ਪਮੇਵ ਲੋਕੁਤ੍ਤਰਧਮ੍ਮਮ੍ਪਿ ਵਿਜਾਨਾਤੀਤਿ.

ਦੇਸਨਾਵਸਾਨੇ ਬਹੂ ਭਿਕ੍ਖੂ ਅਰਹਤ੍ਤਂ ਪਾਪੁਣਿਂਸੂਤਿ.

ਤਿਂਸਮਤ੍ਤਪਾਵੇਯ੍ਯਕਭਿਕ੍ਖੁਵਤ੍ਥੁ ਛਟ੍ਠਂ.