੩. ਪਞ੍ਹਾਪੁਚ੍ਛਕਵਣ੍ਣਨਾ

੧੬੮. ਇਧਾਪਿ ਪਞ੍ਹਾਪੁਚ੍ਛਕੇ ਯਂ ਲਬ੍ਭਤਿ ਯਞ੍ਚ ਨ ਲਬ੍ਭਤਿ, ਤਂ ਸਬ੍ਬਂ ਪੁਚ੍ਛਿਤ੍ਵਾ ਲਬ੍ਭਮਾਨਵਸੇਨੇਵ ਵਿਸ੍ਸਜ੍ਜਨਂ ਵੁਤ੍ਤਂ; ਨ ਕੇਵਲਞ੍ਚ ਇਧ, ਸਬ੍ਬੇਸੁਪਿ ਪਞ੍ਹਾਪੁਚ੍ਛਕੇਸੁ ਏਸੇਵ ਨਯੋ. ਇਧ ਪਨ ਦਸਨ੍ਨਂ ਆਯਤਨਾਨਂ ਰੂਪਭਾਵੇਨ ਅਬ੍ਯਾਕਤਤਾ ਵੇਦਿਤਬ੍ਬਾ. ਦ੍ਵਿਨ੍ਨਂ ਆਯਤਨਾਨਂ ਖਨ੍ਧਵਿਭਙ੍ਗੇ ਚਤੁਨ੍ਨਂ ਖਨ੍ਧਾਨਂ ਵਿਯ ਕੁਸਲਾਦਿਭਾਵੋ ਵੇਦਿਤਬ੍ਬੋ. ਕੇਵਲਞ੍ਹਿ ਚਤ੍ਤਾਰੋ ਖਨ੍ਧਾ ਸਪ੍ਪਚ੍ਚਯਾਵ ਸਙ੍ਖਤਾਵ ਧਮ੍ਮਾਯਤਨਂ ਪਨ ‘‘ਸਿਯਾ ਅਪ੍ਪਚ੍ਚਯਂ, ਸਿਯਾ ਅਸਙ੍ਖਤ’’ਨ੍ਤਿ ਆਗਤਂ. ਆਰਮ੍ਮਣਤ੍ਤਿਕੇਸੁ ਚ ਅਨਾਰਮ੍ਮਣਂ ਸੁਖੁਮਰੂਪਸਙ੍ਖਾਤਂ ਧਮ੍ਮਾਯਤਨਂ ਨ-ਵਤ੍ਤਬ੍ਬਕੋਟ੍ਠਾਸਂ ਭਜਤਿ. ਤਞ੍ਚ ਖੋ ਅਨਾਰਮ੍ਮਣਤ੍ਤਾ ਨ ਪਰਿਤ੍ਤਾਦਿਭਾਵੇਨ ਨਵਤ੍ਤਬ੍ਬਧਮ੍ਮਾਰਮ੍ਮਣਤ੍ਤਾਤਿ ਅਯਮੇਤ੍ਥ ਵਿਸੇਸੋ. ਸੇਸਂ ਤਾਦਿਸਮੇਵ. ਇਧਾਪਿ ਹਿ ਚਤ੍ਤਾਰੋ ਖਨ੍ਧਾ ਵਿਯ ਦ੍ਵਾਯਤਨਾ ਪਞ੍ਚਪਣ੍ਣਾਸ ਕਾਮਾਵਚਰਧਮ੍ਮੇ ਆਰਬ੍ਭ ਰਜ੍ਜਨ੍ਤਸ੍ਸ ਦੁਸ੍ਸਨ੍ਤਸ੍ਸ ਮੁਯ੍ਹਨ੍ਤਸ੍ਸ ਸਂਵਰਨ੍ਤਸ੍ਸ ਸਮ੍ਮਸਨ੍ਤਸ੍ਸ ਪਚ੍ਚਵੇਕ੍ਖਨ੍ਤਸ੍ਸ ਚ ਪਰਿਤ੍ਤਾਰਮ੍ਮਣਾਤਿ ਸਬ੍ਬਂ ਖਨ੍ਧੇਸੁ ਵੁਤ੍ਤਸਦਿਸਮੇਵਾਤਿ.

ਸਮ੍ਮੋਹਵਿਨੋਦਨਿਯਾ ਵਿਭਙ੍ਗਟ੍ਠਕਥਾਯ

ਆਯਤਨਵਿਭਙ੍ਗਵਣ੍ਣਨਾ ਨਿਟ੍ਠਿਤਾ.