੧. ਤਿਠਾਨਸੁਤ੍ਤਵਣ੍ਣਨਾ

੨੧. ਤਤਿਯਸ੍ਸ ਪਠਮੇ ਉਤ੍ਤਰਕੁਰੁਕਾਤਿ ਉਤ੍ਤਰਕੁਰੁਵਾਸਿਨੋ. ਅਧਿਗ੍ਗਣ੍ਹਨ੍ਤੀਤਿ ਅਧਿਭਵਨ੍ਤਿ, ਅਧਿਕਾ ਵਿਸਿਟ੍ਠਾ ਜੇਟ੍ਠਕਾ ਹੋਨ੍ਤਿ. ਅਮਮਾਤਿ ਨਿਤ੍ਤਣ੍ਹਾ. ਅਟ੍ਠਕਥਾਯਂ ਪਨ ਨਿਦ੍ਦੁਕ੍ਖਾਤਿ ਵੁਤ੍ਤਂ. ਅਪਰਿਗ੍ਗਹਾਤਿ ‘‘ਇਦਂ ਮਯ੍ਹ’’ਨ੍ਤਿ ਪਰਿਗ੍ਗਹਰਹਿਤਾ. ਨਿਯਤਾਯੁਕਾਤਿ ਤੇਸਞ੍ਹਿ ਨਿਬਦ੍ਧਂ ਆਯੁ ਵਸ੍ਸਸਹਸ੍ਸਮੇਵ, ਗਤਿਪਿ ਨਿਬਦ੍ਧਾ, ਤਤੋ ਚਵਿਤ੍ਵਾ ਸਗ੍ਗੇਯੇਵ ਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤਨ੍ਤਿ. ਸਤਿਮਨ੍ਤੋਤਿ ਦੇਵਤਾਨਞ੍ਹਿ ਏਕਨ੍ਤਸੁਖਿਤਾਯ ਸਤਿ ਥਿਰਾ ਨ ਹੋਤਿ, ਨੇਰਯਿਕਾਨਂ ਏਕਨ੍ਤਦੁਕ੍ਖਿਤਾਯ. ਇਮੇਸਂ ਪਨ ਵੋਕਿਣ੍ਣਸੁਖਦੁਕ੍ਖਤ੍ਤਾ ਸਤਿ ਥਿਰਾ ਹੋਤਿ. ਇਧ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰਿਯਵਾਸੋਤਿ ਜਮ੍ਬੁਦੀਪੇ ਬੁਦ੍ਧਪਚ੍ਚੇਕਬੁਦ੍ਧਾਨਂ ਉਪ੍ਪਜ੍ਜਨਤੋ ਅਟ੍ਠਙ੍ਗਿਕਮਗ੍ਗਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰਿਯਵਾਸੋਪਿ ਇਧੇਵ ਹੋਤਿ.