੮. ਬਿਨ੍ਦੁ ਨਿਗ੍ਗਹੀਤਂ
ਅਕਾਰਾਦੀਸ੍ਵ+ਯਂ ਵਣ੍ਣੋ ਬਿਨ੍ਦੁਮਤ੍ਤੋ, ਸੋ ਨਿਗ੍ਗਹੀਤਸਞ੍ਞੋ ਹੋਤਿ. ਰਸ੍ਸਸਰਂ ਨਿਸ੍ਸਾਯ ਗਹਿਤ+ਮੁਚ੍ਚਾਰਿਤਂ ਨਿਗ੍ਗਹੀਤਂ, ਕਰਣਂ ਨਿਗ੍ਗਹੇਤ੍ਵਾ ਵਾ.
ਕਰਣਂ ਨਿਗ੍ਗਹੇਤ੍ਵਾਨ, ਮੁਖੇਨਾ+ਵਿਵਟੇਨ ਯਂ;
ਵੁਚ੍ਚਤੇ ਨਿਗ੍ਗਹੀਤਨ੍ਤਿ, ਵੁਤ੍ਤਂ ਬਿਨ੍ਦੁ ਸਰਾਨੁਗਂ.
ਬਹ੍ਵਕ੍ਖਰਸਞ੍ਞਾਕਰਣਂ ਅਨ੍ਵਤ੍ਥਸਞ੍ਞਤ੍ਥਂ, ਝ+ਲਾਦਯੋ ਤੁ ਰੁਲ਼੍ਹੀਸਞ੍ਞਾ.
ਵਣ੍ਣਾ ਸਰਾ ਸਵਣ੍ਣਾ ਚ, ਰਸ੍ਸਾ ਦੀਘਾ ਚ ਬ੍ਯਞ੍ਜਨਾ;
ਵਗ੍ਗਾ ਚ ਨਿਗ੍ਗਹੀਤਨ੍ਤਿ, ਹੋਤਿ ਸਞ੍ਞਾਵਿਧਿਕ੍ਕਮੋ.
(ਸਞ੍ਞਾਵਿਧਾਨਂ.)
ਸਨ੍ਧਿ ਵੁਚ੍ਚਤੇ –
ਲੋਕ ਅਗ੍ਗਪੁਗ੍ਗਲੋ, ਪਞ੍ਞਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ, ਤੀਣਿ ਇਮਾਨਿ, ਨੋ ਹਿ ਏਤਂ, ਭਿਕ੍ਖੁਨੀ ਓਵਾਦੋ, ਮਾਤੁ ਉਪਟ੍ਠਾਨਂ, ਸਮੇਤੁ ਆਯਸ੍ਮਾ, ਅਭਿਭੂ ਆਯਤਨਂ, ਧਨਂ ਮੇ ਅਤ੍ਥਿ, ਸਬ੍ਬੇ ਏਵ, ਤਯੋ ਅਸ੍ਸੁ ਧਮ੍ਮਾ, ਅਸਨ੍ਤੋ ਏਤ੍ਥ ਨ ਦਿਸ੍ਸਨ੍ਤਿ ਇਤੀ+ਧ ਸਰਸਞ੍ਞਾਯਂ –