੩. ਤਪੁਸ੍ਸਸੁਤ੍ਤਂ

੧੧੯. ‘‘ਛਹਿ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਧਮ੍ਮੇਹਿ ਸਮਨ੍ਨਾਗਤੋ ਤਪੁਸ੍ਸੋ [ਤਪਸ੍ਸੋ (ਪੀ.) ਅ. ਨਿ. ੧.੨੪੮] ਗਹਪਤਿ ਤਥਾਗਤੇ ਨਿਟ੍ਠਙ੍ਗਤੋ ਅਮਤਦ੍ਦਸੋ ਅਮਤਂ ਸਚ੍ਛਿਕਤ੍ਵਾ ਇਰਿਯਤਿ. ਕਤਮੇਹਿ ਛਹਿ? ਬੁਦ੍ਧੇ ਅਵੇਚ੍ਚਪ੍ਪਸਾਦੇਨ, ਧਮ੍ਮੇ ਅਵੇਚ੍ਚਪ੍ਪਸਾਦੇਨ, ਸਙ੍ਘੇ ਅਵੇਚ੍ਚਪ੍ਪਸਾਦੇਨ, ਅਰਿਯੇਨ ਸੀਲੇਨ, ਅਰਿਯੇਨ ਞਾਣੇਨ, ਅਰਿਯਾਯ ਵਿਮੁਤ੍ਤਿਯਾ. ਇਮੇਹਿ ਖੋ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਛਹਿ ਧਮ੍ਮੇਹਿ ਸਮਨ੍ਨਾਗਤੋ ਤਪੁਸ੍ਸੋ ਗਹਪਤਿ ਤਥਾਗਤੇ ਨਿਟ੍ਠਙ੍ਗਤੋ ਅਮਤਦ੍ਦਸੋ ਅਮਤਂ ਸਚ੍ਛਿਕਤ੍ਵਾ ਇਰਿਯਤੀ’’ਤਿ. ਤਤਿਯਂ.