੨. ਦੁਚ੍ਚਰਿਤਸੁਤ੍ਤਂ

੧੦੮. ‘‘ਤਯੋਮੇ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਧਮ੍ਮਾ. ਕਤਮੇ ਤਯੋ? ਕਾਯਦੁਚ੍ਚਰਿਤਂ, ਵਚੀਦੁਚ੍ਚਰਿਤਂ, ਮਨੋਦੁਚ੍ਚਰਿਤਂ. ਇਮੇ ਖੋ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਤਯੋ ਧਮ੍ਮਾ. ਇਮੇਸਂ ਖੋ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਤਿਣ੍ਣਂ ਧਮ੍ਮਾਨਂ ਪਹਾਨਾਯ ਤਯੋ ਧਮ੍ਮਾ ਭਾਵੇਤਬ੍ਬਾ. ਕਤਮੇ ਤਯੋ? ਕਾਯਦੁਚ੍ਚਰਿਤਸ੍ਸ ਪਹਾਨਾਯ ਕਾਯਸੁਚਰਿਤਂ ਭਾਵੇਤਬ੍ਬਂ, ਵਚੀਦੁਚ੍ਚਰਿਤਸ੍ਸ ਪਹਾਨਾਯ ਵਚੀਸੁਚਰਿਤਂ ਭਾਵੇਤਬ੍ਬਂ, ਮਨੋਦੁਚ੍ਚਰਿਤਸ੍ਸ ਪਹਾਨਾਯ ਮਨੋਸੁਚਰਿਤਂ ਭਾਵੇਤਬ੍ਬਂ. ਇਮੇਸਂ ਖੋ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਤਿਣ੍ਣਂ ਧਮ੍ਮਾਨਂ ਪਹਾਨਾਯ ਇਮੇ ਤਯੋ ਧਮ੍ਮਾ ਭਾਵੇਤਬ੍ਬਾ’’ਤਿ. ਦੁਤਿਯਂ.