੫. ਅਨੁਕਮ੍ਪਸੁਤ੍ਤਂ

੨੩੫. ‘‘ਪਞ੍ਚਹਿ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਧਮ੍ਮੇਹਿ ਸਮਨ੍ਨਾਗਤੋ ਆਵਾਸਿਕੋ ਭਿਕ੍ਖੁ ਗਿਹੀਨਂ [ਗਿਹਿਂ (ਸ੍ਯਾ.), ਗਿਹੀ (ਕਤ੍ਥਚਿ)] ਅਨੁਕਮ੍ਪਤਿ. ਕਤਮੇਹਿ ਪਞ੍ਚਹਿ? ਅਧਿਸੀਲੇ [ਅਧਿਸੀਲੇਸੁ (ਸ੍ਯਾ.)] ਸਮਾਦਪੇਤਿ; ਧਮ੍ਮਦਸ੍ਸਨੇ ਨਿਵੇਸੇਤਿ; ਗਿਲਾਨਕੇ ਉਪਸਙ੍ਕਮਿਤ੍ਵਾ ਸਤਿਂ ਉਪ੍ਪਾਦੇਤਿ – ‘ਅਰਹਗ੍ਗਤਂ ਆਯਸ੍ਮਨ੍ਤੋ ਸਤਿਂ ਉਪਟ੍ਠਾਪੇਥਾ’ਤਿ; ਮਹਾ ਖੋ ਪਨ ਭਿਕ੍ਖੁਸਙ੍ਘੋ ਅਭਿਕ੍ਕਨ੍ਤੋ ਨਾਨਾਵੇਰਜ੍ਜਕਾ ਭਿਕ੍ਖੂ ਗਿਹੀਨਂ ਉਪਸਙ੍ਕਮਿਤ੍ਵਾ ਆਰੋਚੇਤਿ – ‘ਮਹਾ ਖੋ, ਆਵੁਸੋ, ਭਿਕ੍ਖੁਸਙ੍ਘੋ ਅਭਿਕ੍ਕਨ੍ਤੋ ਨਾਨਾਵੇਰਜ੍ਜਕਾ ਭਿਕ੍ਖੂ, ਕਰੋਥ ਪੁਞ੍ਞਾਨਿ, ਸਮਯੋ ਪੁਞ੍ਞਾਨਿ ਕਾਤੁ’ਨ੍ਤਿ; ਯਂ ਖੋ ਪਨਸ੍ਸ ਭੋਜਨਂ ਦੇਨ੍ਤਿ ਲੂਖਂ ਵਾ ਪਣੀਤਂ ਵਾ ਤਂ ਅਤ੍ਤਨਾ ਪਰਿਭੁਞ੍ਜਤਿ, ਸਦ੍ਧਾਦੇਯ੍ਯਂ ਨ ਵਿਨਿਪਾਤੇਤਿ. ਇਮੇਹਿ ਖੋ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਪਞ੍ਚਹਿ ਧਮ੍ਮੇਹਿ ਸਮਨ੍ਨਾਗਤੋ ਆਵਾਸਿਕੋ ਭਿਕ੍ਖੁ ਗਿਹੀਨਂ ਅਨੁਕਮ੍ਪਤੀ’’ਤਿ. ਪਞ੍ਚਮਂ.