੯. ਗੀਤਸ੍ਸਰਸੁਤ੍ਤਂ

੨੦੯. [ਚੂਲ਼ਵ. ੨੪੯] ‘‘ਪਞ੍ਚਿਮੇ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਆਦੀਨਵਾ ਆਯਤਕੇਨ ਗੀਤਸ੍ਸਰੇਨ ਧਮ੍ਮਂ ਭਣਨ੍ਤਸ੍ਸ. ਕਤਮੇ ਪਞ੍ਚ? ਅਤ੍ਤਨਾਪਿ ਤਸ੍ਮਿਂ ਸਰੇ ਸਾਰਜ੍ਜਤਿ, ਪਰੇਪਿ ਤਸ੍ਮਿਂ ਸਰੇ ਸਾਰਜ੍ਜਨ੍ਤਿ, ਗਹਪਤਿਕਾਪਿ ਉਜ੍ਝਾਯਨ੍ਤਿ – ‘ਯਥੇਵ ਮਯਂ ਗਾਯਾਮ, ਏਵਮੇਵਂ ਖੋ ਸਮਣਾ ਸਕ੍ਯਪੁਤ੍ਤਿਯਾ ਗਾਯਨ੍ਤੀ’ਤਿ, ਸਰਕੁਤ੍ਤਿਮ੍ਪਿ ਨਿਕਾਮਯਮਾਨਸ੍ਸ ਸਮਾਧਿਸ੍ਸ ਭਙ੍ਗੋ ਹੋਤਿ, ਪਚ੍ਛਿਮਾ ਜਨਤਾ ਦਿਟ੍ਠਾਨੁਗਤਿਂ ਆਪਜ੍ਜਤਿ. ਇਮੇ ਖੋ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਪਞ੍ਚ ਆਦੀਨਵਾ ਆਯਤਕੇਨ ਗੀਤਸ੍ਸਰੇਨ ਧਮ੍ਮਂ ਭਣਨ੍ਤਸ੍ਸਾ’’ਤਿ. ਨਵਮਂ.