੬. ਸੁਤਧਰਸੁਤ੍ਤਂ

੯੬. ‘‘ਪਞ੍ਚਹਿ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਧਮ੍ਮੇਹਿ ਸਮਨ੍ਨਾਗਤੋ ਭਿਕ੍ਖੁ ਆਨਾਪਾਨਸ੍ਸਤਿਂ ਆਸੇਵਨ੍ਤੋ ਨਚਿਰਸ੍ਸੇਵ ਅਕੁਪ੍ਪਂ ਪਟਿਵਿਜ੍ਝਤਿ. ਕਤਮੇਹਿ ਪਞ੍ਚਹਿ? ਇਧ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਭਿਕ੍ਖੁ ਅਪ੍ਪਟ੍ਠੋ ਹੋਤਿ ਅਪ੍ਪਕਿਚ੍ਚੋ ਸੁਭਰੋ ਸੁਸਨ੍ਤੋਸੋ ਜੀਵਿਤਪਰਿਕ੍ਖਾਰੇਸੁ; ਅਪ੍ਪਾਹਾਰੋ ਹੋਤਿ ਅਨੋਦਰਿਕਤ੍ਤਂ ਅਨੁਯੁਤ੍ਤੋ; ਅਪ੍ਪਮਿਦ੍ਧੋ ਹੋਤਿ ਜਾਗਰਿਯਂ ਅਨੁਯੁਤ੍ਤੋ; ਬਹੁਸ੍ਸੁਤੋ ਹੋਤਿ ਸੁਤਧਰੋ ਸੁਤਸਨ੍ਨਿਚਯੋ, ਯੇ ਤੇ ਧਮ੍ਮਾ ਆਦਿਕਲ੍ਯਾਣਾ ਮਜ੍ਝੇਕਲ੍ਯਾਣਾ ਪਰਿਯੋਸਾਨਕਲ੍ਯਾਣਾ ਸਾਤ੍ਥਂ ਸਬ੍ਯਞ੍ਜਨਂ ਕੇਵਲਪਰਿਪੁਣ੍ਣਂ ਪਰਿਸੁਦ੍ਧਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰਿਯਂ ਅਭਿਵਦਨ੍ਤਿ, ਤਥਾਰੂਪਾਸ੍ਸ ਧਮ੍ਮਾ ਬਹੁਸ੍ਸੁਤਾ ਹੋਨ੍ਤਿ ਧਾਤਾ ਵਚਸਾ ਪਰਿਚਿਤਾ ਮਨਸਾਨੁਪੇਕ੍ਖਿਤਾ ਦਿਟ੍ਠਿਯਾ ਸੁਪ੍ਪਟਿਵਿਦ੍ਧਾ; ਯਥਾਵਿਮੁਤ੍ਤਂ ਚਿਤ੍ਤਂ ਪਚ੍ਚਵੇਕ੍ਖਤਿ. ਇਮੇਹਿ ਖੋ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਪਞ੍ਚਹਿ ਧਮ੍ਮੇਹਿ ਸਮਨ੍ਨਾਗਤੋ ਭਿਕ੍ਖੁ ਆਨਾਪਾਨਸ੍ਸਤਿਂ ਆਸੇਵਨ੍ਤੋ ਨਚਿਰਸ੍ਸੇਵ ਅਕੁਪ੍ਪਂ ਪਟਿਵਿਜ੍ਝਤੀ’’ਤਿ. ਛਟ੍ਠਂ.