੨. ਪਾਟਿਭੋਗਸੁਤ੍ਤਂ

੧੮੨. [ਕਥਾ. ੬੨੪] ‘‘ਚਤੁਨ੍ਨਂ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਧਮ੍ਮਾਨਂ ਨਤ੍ਥਿ ਕੋਚਿ ਪਾਟਿਭੋਗੋ – ਸਮਣੋ ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵਾ ਦੇਵੋ ਵਾ ਮਾਰੋ ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਾ ਕੋਚਿ ਵਾ ਲੋਕਸ੍ਮਿਂ.

‘‘ਕਤਮੇਸਂ ਚਤੁਨ੍ਨਂ? ‘ਜਰਾਧਮ੍ਮਂ ਮਾ ਜੀਰੀ’ਤਿ ਨਤ੍ਥਿ ਕੋਚਿ ਪਾਟਿਭੋਗੋ – ਸਮਣੋ ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵਾ ਦੇਵੋ ਵਾ ਮਾਰੋ ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਾ ਕੋਚਿ ਵਾ ਲੋਕਸ੍ਮਿਂ; ‘ਬ੍ਯਾਧਿਧਮ੍ਮਂ ਮਾ ਬ੍ਯਾਧਿਯੀ’ਤਿ ਨਤ੍ਥਿ ਕੋਚਿ ਪਾਟਿਭੋਗੋ – ਸਮਣੋ ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵਾ ਦੇਵੋ ਵਾ ਮਾਰੋ ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਾ ਕੋਚਿ ਵਾ ਲੋਕਸ੍ਮਿਂ; ‘ਮਰਣਧਮ੍ਮਂ ਮਾ ਮੀਯੀ’ਤਿ ਨਤ੍ਥਿ ਕੋਚਿ ਪਾਟਿਭੋਗੋ – ਸਮਣੋ ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵਾ ਦੇਵੋ ਵਾ ਮਾਰੋ ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਾ ਕੋਚਿ ਵਾ ਲੋਕਸ੍ਮਿਂ; ‘ਯਾਨਿ ਖੋ ਪਨ ਤਾਨਿ ਪੁਬ੍ਬੇ ਅਤ੍ਤਨਾ ਕਤਾਨਿ ਪਾਪਕਾਨਿ ਕਮ੍ਮਾਨਿ ਸਂਕਿਲੇਸਿਕਾਨਿ ਪੋਨੋਭਵਿਕਾਨਿ ਸਦਰਾਨਿ ਦੁਕ੍ਖਵਿਪਾਕਾਨਿ ਆਯਤਿਂ ਜਾਤਿਜਰਾਮਰਣਿਕਾਨਿ, ਤੇਸਂ ਵਿਪਾਕੋ ਮਾ ਨਿਬ੍ਬਤ੍ਤੀ’ਤਿ ਨਤ੍ਥਿ ਕੋਚਿ ਪਾਟਿਭੋਗੋ – ਸਮਣੋ ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵਾ ਦੇਵੋ ਵਾ ਮਾਰੋ ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਾ ਕੋਚਿ ਵਾ ਲੋਕਸ੍ਮਿਂ.

‘‘ਇਮੇਸਂ ਖੋ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਚਤੁਨ੍ਨਂ ਧਮ੍ਮਾਨਂ ਨਤ੍ਥਿ ਕੋਚਿ ਪਾਟਿਭੋਗੋ – ਸਮਣੋ ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵਾ ਦੇਵੋ ਵਾ ਮਾਰੋ ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਾ ਕੋਚਿ ਵਾ ਲੋਕਸ੍ਮਿ’’ਨ੍ਤਿ. ਦੁਤਿਯਂ.