੬. ਸਰਾਗਸੁਤ੍ਤਂ

੬੬. ‘‘ਚਤ੍ਤਾਰੋਮੇ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਪੁਗ੍ਗਲਾ ਸਨ੍ਤੋ ਸਂਵਿਜ੍ਜਮਾਨਾ ਲੋਕਸ੍ਮਿਂ. ਕਤਮੇ ਚਤ੍ਤਾਰੋ? ਸਰਾਗੋ, ਸਦੋਸੋ, ਸਮੋਹੋ, ਸਮਾਨੋ – ਇਮੇ ਖੋ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਚਤ੍ਤਾਰੋ ਪੁਗ੍ਗਲਾ ਸਨ੍ਤੋ ਸਂਵਿਜ੍ਜਮਾਨਾ ਲੋਕਸ੍ਮਿ’’ਨ੍ਤਿ.

‘‘ਸਾਰਤ੍ਤਾ ਰਜਨੀਯੇਸੁ, ਪਿਯਰੂਪਾਭਿਨਨ੍ਦਿਨੋ;

ਮੋਹੇਨ ਆਵੁਤਾ [ਅਧਮਾ (ਸੀ. ਸ੍ਯਾ. ਕਂ. ਪੀ.)] ਸਤ੍ਤਾ, ਬਦ੍ਧਾ [ਬਨ੍ਧਾ (ਕ.)] ਵਡ੍ਢੇਨ੍ਤਿ ਬਨ੍ਧਨਂ.

‘‘ਰਾਗਜਂ ਦੋਸਜਞ੍ਚਾਪਿ, ਮੋਹਜਂ ਚਾਪਵਿਦ੍ਦਸੂ;

ਕਰੋਨ੍ਤਾਕੁਸਲਂ ਕਮ੍ਮਂ [ਧਮ੍ਮਂ (ਕ.)], ਸਵਿਘਾਤਂ ਦੁਖੁਦ੍ਰਯਂ.

‘‘ਅਵਿਜ੍ਜਾਨਿਵੁਤਾ ਪੋਸਾ, ਅਨ੍ਧਭੂਤਾ ਅਚਕ੍ਖੁਕਾ;

ਯਥਾ ਧਮ੍ਮਾ ਤਥਾ ਸਨ੍ਤਾ, ਨ ਤਸ੍ਸੇਵਨ੍ਤਿ [ਨਸ੍ਸੇਵਨ੍ਤਿ (ਸੀ.)] ਮਞ੍ਞਰੇ’’ਤਿ. ਛਟ੍ਠਂ;