੮. ਦੇਵਲੋਕਸੁਤ੍ਤਂ

੧੮. ‘‘ਸਚੇ ਵੋ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਅਞ੍ਞਤਿਤ੍ਥਿਯਾ ਪਰਿਬ੍ਬਾਜਕਾ ਏਵਂ ਪੁਚ੍ਛੇਯ੍ਯੁਂ – ‘ਦੇਵਲੋਕੂਪਪਤ੍ਤਿਯਾ, ਆਵੁਸੋ, ਸਮਣੇ ਗੋਤਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰਿਯਂ ਵੁਸ੍ਸਥਾ’ਤਿ? ਨਨੁ ਤੁਮ੍ਹੇ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਏਵਂ ਪੁਟ੍ਠਾ ਅਟ੍ਟੀਯੇਯ੍ਯਾਥ ਹਰਾਯੇਯ੍ਯਾਥ ਜਿਗੁਚ੍ਛੇਯ੍ਯਾਥਾ’’ਤਿ? ‘‘ਏਵਂ, ਭਨ੍ਤੇ’’. ‘‘ਇਤਿ ਕਿਰ ਤੁਮ੍ਹੇ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਦਿਬ੍ਬੇਨ ਆਯੁਨਾ ਅਟ੍ਟੀਯਥ ਹਰਾਯਥ ਜਿਗੁਚ੍ਛਥ, ਦਿਬ੍ਬੇਨ ਵਣ੍ਣੇਨ ਦਿਬ੍ਬੇਨ ਸੁਖੇਨ ਦਿਬ੍ਬੇਨ ਯਸੇਨ ਦਿਬ੍ਬੇਨਾਧਿਪਤੇਯ੍ਯੇਨ ਅਟ੍ਟੀਯਥ ਹਰਾਯਥ ਜਿਗੁਚ੍ਛਥ; ਪਗੇਵ ਖੋ ਪਨ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਤੁਮ੍ਹੇਹਿ ਕਾਯਦੁਚ੍ਚਰਿਤੇਨ ਅਟ੍ਟੀਯਿਤਬ੍ਬਂ ਹਰਾਯਿਤਬ੍ਬਂ ਜਿਗੁਚ੍ਛਿਤਬ੍ਬਂ, ਵਚੀਦੁਚ੍ਚਰਿਤੇਨ… ਮਨੋਦੁਚ੍ਚਰਿਤੇਨ ਅਟ੍ਟੀਯਿਤਬ੍ਬਂ ਹਰਾਯਿਤਬ੍ਬਂ ਜਿਗੁਚ੍ਛਿਤਬ੍ਬ’’ਨ੍ਤਿ. ਅਟ੍ਠਮਂ.