੨-੧੨. ਭਜਿਤਬ੍ਬਾਦਿਸੁਤ੍ਤਾਨਿ

੧੫੬-੧੬੬. ‘‘ਦਸਹਿ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਧਮ੍ਮੇਹਿ ਸਮਨ੍ਨਾਗਤੋ ਪੁਗ੍ਗਲੋ ਨ ਭਜਿਤਬ੍ਬੋ…ਪੇ… ਭਜਿਤਬ੍ਬੋ…ਪੇ… ਨ ਪਯਿਰੁਪਾਸਿਤਬ੍ਬੋ… ਪਯਿਰੁਪਾਸਿਤਬ੍ਬੋ…ਪੇ… ਨ ਪੁਜ੍ਜੋ ਹੋਤਿ… ਪੁਜ੍ਜੋ ਹੋਤਿ…ਪੇ… ਨ ਪਾਸਂਸੋ ਹੋਤਿ… ਪਾਸਂਸੋ ਹੋਤਿ…ਪੇ… ਅਗਾਰਵੋ ਹੋਤਿ… ਸਗਾਰਵੋ ਹੋਤਿ…ਪੇ… ਅਪ੍ਪਤਿਸ੍ਸੋ ਹੋਤਿ… ਸਪ੍ਪਤਿਸ੍ਸੋ ਹੋਤਿ…ਪੇ… ਨ ਆਰਾਧਕੋ ਹੋਤਿ … ਆਰਾਧਕੋ ਹੋਤਿ…ਪੇ… ਨ ਵਿਸੁਜ੍ਝਤਿ… ਵਿਸੁਜ੍ਝਤਿ…ਪੇ… ਮਾਨਂ ਨਾਧਿਭੋਤਿ… ਮਾਨਂ ਅਧਿਭੋਤਿ…ਪੇ. … ਪਞ੍ਞਾਯ ਨ ਵਡ੍ਢਤਿ… ਪਞ੍ਞਾਯ ਵਡ੍ਢਤਿ…ਪੇ….

‘‘ਬਹੁਂ ਅਪੁਞ੍ਞਂ ਪਸਵਤਿ… ਬਹੁਂ ਪੁਞ੍ਞਂ ਪਸਵਤਿ. ਕਤਮੇਹਿ ਦਸਹਿ? ਸਮ੍ਮਾਦਿਟ੍ਠਿਕੋ ਹੋਤਿ, ਸਮ੍ਮਾਸਙ੍ਕਪ੍ਪੋ ਹੋਤਿ, ਸਮ੍ਮਾਵਾਚੋ ਹੋਤਿ, ਸਮ੍ਮਾਕਮ੍ਮਨ੍ਤੋ ਹੋਤਿ, ਸਮ੍ਮਾਆਜੀਵੋ ਹੋਤਿ, ਸਮ੍ਮਾਵਾਯਾਮੋ ਹੋਤਿ, ਸਮ੍ਮਾਸਤਿ ਹੋਤਿ, ਸਮ੍ਮਾਸਮਾਧਿ ਹੋਤਿ, ਸਮ੍ਮਾਞਾਣੀ ਹੋਤਿ, ਸਮ੍ਮਾਵਿਮੁਤ੍ਤਿ ਹੋਤਿ – ਇਮੇਹਿ ਖੋ, ਭਿਕ੍ਖਵੇ, ਦਸਹਿ ਧਮ੍ਮੇਹਿ ਸਮਨ੍ਨਾਗਤੋ ਪੁਗ੍ਗਲੋ ਬਹੁਂ ਪੁਞ੍ਞਂ ਪਸਵਤੀ’’ਤਿ.

ਪੁਗ੍ਗਲਵਗ੍ਗੋ ਪਠਮੋ.